American Academy of Sleep Medicine (AASM) แนะนำให้ทารกอายุ 4–12 เดือนนอน 12–16 ชั่วโมงต่อ 24 ชั่วโมง และเด็กวัยเตาะแตะอายุ 1–2 ขวบนอน 11–14 ชั่วโมง รวมการงีบ และ American Academy of Pediatrics ให้การรับรองช่วงตัวเลขเหล่านี้ ยังไม่มีช่วงที่เป็นทางการสำหรับทารกอายุต่ำกว่า 4 เดือน ทารกแรกเกิดนอนเป็นช่วงสั้น ๆ ตลอดทั้งวันทั้งคืน และคู่มือการช่วยให้ลูกนอนหลับของ NHS ระบุว่าเวลานอนรวมของทารกแรกเกิดอาจอยู่ที่ประมาณ 18 ชั่วโมง จากนั้นการงีบจะลดลงจากวันละ 6 ครั้งขึ้นไป เหลือ 2 ครั้งสำหรับทารกส่วนใหญ่เมื่ออายุ 8–12 เดือน และเหลือ 1 ครั้งสำหรับเด็กวัยเตาะแตะส่วนใหญ่เมื่ออายุประมาณ 18 เดือน

หน้านี้รวบรวมตัวเลขตามช่วงวัย อธิบายว่าแต่ละตัวเลขมาจากไหน และมีลิงก์ไปยังตารางการนอนแบบละเอียดของแต่ละช่วงวัย โปรดมองทุกอย่างในหน้านี้เป็นช่วงที่ใช้เป็นแนวทาง ไม่ใช่เป้าหมายที่ลูกต้องทำให้ได้

ลูกต้องการการนอนมากแค่ไหนในแต่ละช่วงวัย

เวลานอนรวมอ้างอิงจาก AASM และ NHS จำนวนครั้งที่งีบอ้างอิงจาก Nemours KidsHealth และ Sleep Foundation ส่วนช่วงเวลาตื่น (เวลาที่ลูกตื่นอยู่ระหว่างการนอนแต่ละครั้ง) อ้างอิงจากช่วงที่กุมารแพทย์ของ Cleveland Clinic ให้ไว้

อายุ เวลานอนรวมต่อ 24 ชม. จำนวนครั้งที่งีบต่อวัน ช่วงเวลาตื่น (แนวทางที่ใช้กันทั่วไป)
0–3 เดือน ไม่มีช่วงของ AASM; NHS: แตกต่างกันไป อาจประมาณ 18 ชม. นอนสั้น ๆ หลายครั้ง (6 ครั้งขึ้นไปสำหรับทารกแรกเกิด) 0.5–1 ชม. จากนั้น 1–2 ชม. ตั้งแต่อายุ 1 เดือน
4–5 เดือน 12–16 ชม. (AASM) มักเป็น 3–4 ครั้ง 1.25–2.5 ชม.; 2–4 ชม. ตั้งแต่อายุ 5 เดือน
6–8 เดือน 12–16 ชม. (AASM); ประมาณ 15 ชม. (NHS) 2–3 ครั้ง 2–4.5 ชม.
9–12 เดือน 12–16 ชม. (AASM); ประมาณ 15 ชม. (NHS) ปกติ 2 ครั้ง 2.5–4.5 ชม.; 3–6 ชม. ตั้งแต่อายุ 10 เดือน
12–18 เดือน 11–14 ชม. (AASM); 12–15 ชม. (NHS) 2 ครั้ง กำลังเปลี่ยนเป็น 1 ครั้ง ไม่มีช่วงที่เผยแพร่ไว้ ให้ดูจากเวลางีบ
18 เดือน–3 ขวบ 11–14 ชม. จนถึงอายุ 2 ขวบ จากนั้น 10–13 ชม. (AASM) 1 ครั้ง; ส่วนใหญ่เลิกงีบเมื่ออายุระหว่าง 3 ถึง 5 ขวบ การงีบสิ้นสุด 3–4.5 ชม. ก่อนเข้านอน

แหล่งข้อมูลของคอลัมน์การงีบ: คู่มือช่วงเวลาตื่นของ Sleep Foundation (ทารกแรกเกิดงีบ 6 ครั้งขึ้นไป), Sleep Foundation เรื่องการเปลี่ยนแปลงช่วงอายุ 4 เดือน (งีบสามถึงสี่ครั้งเมื่ออายุประมาณ 4 เดือน), KidsHealth เรื่องการงีบ (งีบ 2–3 ครั้งในช่วงอายุ 4–12 เดือน), KidsHealth เรื่องอายุ 8–12 เดือน (งีบ 2 ครั้ง), KidsHealth เรื่องเด็กวัยเตาะแตะ (งีบ 1 ครั้งตั้งแต่อายุประมาณ 18 เดือน) และ Sleep Foundation เรื่องการงีบของเด็กอายุ 2 ขวบ (เวลางีบ) หน้าต่าง ๆ ของ Sleep Foundation ให้ข้อมูลไม่ตรงกันว่าเด็กเลิกงีบไปแล้วมากน้อยเพียงใดเมื่ออายุ 3 ขวบ ตารางจึงใช้ช่วงที่กว้างกว่า: KidsHealth เรื่องการงีบ ระบุว่าเด็กหลายคนเลิกงีบเมื่ออายุระหว่าง 3 ถึง 5 ขวบ ตามที่คู่มือเรื่องการเลิกงีบอธิบายไว้

ช่วงเวลาตื่นเป็นแนวทางที่ใช้กันในทางปฏิบัติ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ ไม่มีหน่วยงานด้านสาธารณสุขใดเผยแพร่ตัวเลขนี้ และหน้าของ Cleveland Clinic ก็ไม่ได้อ้างอิงงานวิจัยสำหรับช่วงเวลาที่ให้ไว้ แผนภูมิของ Sleep Foundation ยิ่งกว้างกว่านั้นอีก เช่น 1.5–6 ชั่วโมงในช่วงอายุ 7–10 เดือน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าตัวเลขเหล่านี้ไม่ตายตัวเพียงใด อ่านช่วงเวลาตื่นตามช่วงวัย เพื่อดูวิธีใช้ให้ได้ผล

ทำไมจึงไม่มีตัวเลขที่เป็นทางการสำหรับทารกแรกเกิด

คณะผู้เชี่ยวชาญของ AASM ไม่ได้ให้คำแนะนำสำหรับทารกอายุต่ำกว่า 4 เดือน โดยให้เหตุผลไว้ในเอกสารวิธีการหาฉันทามติว่า "ผลการศึกษาที่ตีพิมพ์ในทารกที่อายุน้อยขนาดนี้ยังมีน้อยมาก" KidsHealth ระบุว่า 14–17 ชั่วโมงเป็นเรื่องปกติจนถึงอายุ 3 เดือน และภาพรวมเรื่องการนอนของทารกของ Sleep Foundation ระบุว่าความต้องการการนอนของทารกแรกเกิดอยู่ในช่วงประมาณ 11 ถึง 19 ชั่วโมง Better Health Channel สรุปไว้ง่าย ๆ ว่า หากลูกอารมณ์ดีและแข็งแรง นั่นเป็นสัญญาณว่าลูกนอนเพียงพอ

ทำไมตัวเลขของ NHS และ AASM จึงต่างกัน

AASM ให้ช่วงเวลาสำหรับการนอน "เป็นประจำเพื่อส่งเสริมสุขภาพที่ดีที่สุด" ส่วน NHS ให้ตัวเลขโดยประมาณของเวลาที่เด็กมักนอนตามปกติ ดังนั้น NHS จึงระบุว่าหลังวันเกิดปีแรก เด็กนอนรวมประมาณ 12–15 ชั่วโมง และเด็กอายุ 2 ขวบส่วนใหญ่ต้องการการนอนประมาณ 12–14 ชั่วโมง ขณะที่ช่วงของ AASM สำหรับอายุ 1–2 ขวบคือ 11–14 ชั่วโมง สำหรับอายุ 3–5 ขวบ NHS ระบุว่าประมาณ 12 ชั่วโมง และ AASM ระบุว่า 10–13 ชั่วโมง ทั้งสองแหล่งเป็นแนวทางที่สมเหตุสมผล และไม่มีแหล่งใดเป็นเกณฑ์ที่ต้องทำให้ผ่าน

การใช้อายุปรับแก้สำหรับทารกคลอดก่อนกำหนด

หากลูกคลอดก่อนกำหนด ให้ใช้อายุปรับแก้ของลูกในการเทียบกับช่วงวัยต่าง ๆ คู่มืออายุปรับแก้ของ AAP ยกตัวอย่างทารกที่คลอดก่อนกำหนด 8 สัปดาห์ ซึ่งเมื่ออายุ 4 เดือนจะมีอายุปรับแก้ 2 เดือน และแนะนำให้ใช้อายุปรับแก้ในช่วง 2 ปีแรก Sleep Foundation ระบุว่าทารกคลอดก่อนกำหนดมักต้องการการนอนมากกว่าทารกที่คลอดครบกำหนดในช่วงแรก

การนอนแบ่งเป็นกลางวันและกลางคืนอย่างไร

เวลานอนรวมลดลงเพียงเล็กน้อยในช่วง 2 ปีแรก สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดคือสัดส่วน: การนอนกลางวันลดลง ส่วนการนอนกลางคืนยาวขึ้น ค่าเฉลี่ยเหล่านี้มาจาก Children's Hospital of Philadelphia (CHOP)

อายุ รวม กลางคืน กลางวัน
แรกเกิด 16 ชม. 8–9 ชม. 8 ชม.
3 เดือน 15 ชม. 9–10 ชม. 4–5 ชม.
6 เดือน 14 ชม. 10 ชม. 4 ชม.
9 เดือน 14 ชม. 11 ชม. 3 ชม.
12 เดือน 14 ชม. 11 ชม. 3 ชม.
18 เดือน 13.5 ชม. 11 ชม. 2.5 ชม.
2 ขวบ 13 ชม. 11 ชม. 2 ชม.

ตัวเลขเหล่านี้เป็นค่าเฉลี่ย ไม่ใช่เป้าหมาย ลูกของคุณจึงอาจนอนมากหรือน้อยกว่านี้และยังสบายดีทุกอย่าง ส่วนที่มีประโยชน์คือรูปแบบ: เมื่อการนอนกลางคืนถึงประมาณ 11 ชั่วโมงแล้ว เวลานอนกลางวันรวมจะยังคงลดลงต่อไป นี่จึงเป็นเหตุผลที่การงีบค่อย ๆ หายไป

ตารางการนอนในแต่ละช่วงวัยเป็นอย่างไร

ทารกแรกเกิด: 0–3 เดือน

KidsHealth ระบุว่าทารกแรกเกิดนอน ๆ ตื่น ๆ ตลอดทั้งวันทั้งคืน และตื่นมากินนมทุกสองสามชั่วโมง Sleep Foundation ระบุว่าทารกแรกเกิดอาจงีบวันละ 6 ครั้งขึ้นไป และไม่จำเป็นต้องพยายามยืดช่วงเวลาตื่นของลูกเพื่อให้ลูกนอนนานขึ้น NHS แนะนำให้ช่วยลูกเรียนรู้ตั้งแต่แรกว่ากลางคืนต่างจากกลางวัน: กลางวันมีแสงสว่างและการเล่น กลางคืนใช้แสงสลัวและพูดเบา ๆ ดูรูปแบบการนอนของทารกแรกเกิด เพื่อดูว่าอะไรเป็นเรื่องปกติในช่วงสัปดาห์เหล่านี้

3–5 เดือน

Sleep Foundation อธิบายว่าการงีบกลางวันสามถึงสี่ครั้ง และการนอนกลางคืนประมาณ 10–12 ชั่วโมงเป็นเรื่องปกติเมื่ออายุประมาณ 4 เดือน และยังระบุว่าเป็นเรื่องปกติที่ลูกอายุ 4 เดือนจะตื่นกลางคืนหนึ่งถึงสามครั้งเพื่อกินหรือเพื่อให้ปลอบ วงจรการนอนจะพัฒนาเต็มที่มากขึ้นในช่วงวัยนี้ การงีบและการนอนกลางคืนจึงอาจขาดตอนบ่อยขึ้นอย่างกะทันหัน ดูตารางการนอนช่วงอายุ 3–5 เดือน และช่วงการนอนถดถอยตอนอายุ 4 เดือน

6–8 เดือน

KidsHealth เรื่องอายุ 4–7 เดือน ระบุว่าเมื่ออายุ 6 เดือน ทารกส่วนใหญ่นอนกลางคืน 9 ชั่วโมงหรือนานกว่านั้น โดยอาจมีการตื่นสั้น ๆ และงีบอย่างน้อย 2 ครั้ง รวมเวลานอนกลางวันประมาณ 3–4 ชั่วโมง ทารกบางคนยังงีบ 3 ครั้ง ขณะที่บางคนเปลี่ยนมางีบ 2 ครั้งแล้ว Sleep Foundation ระบุว่าความวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากพ่อแม่มักเริ่มเมื่ออายุประมาณ 6 เดือน และลูกมักเริ่มกินอาหารเสริมในช่วงนี้ด้วย (AAP แนะนำว่าไม่ควรเริ่มก่อนอายุประมาณ 6 เดือน) ดูตารางการนอนช่วงอายุ 6–8 เดือน และจากงีบ 3 ครั้งเป็น 2 ครั้ง

9–12 เดือน

KidsHealth ระบุว่าทารกอายุ 8–12 เดือนต้องการการนอน 12–16 ชั่วโมงต่อวัน รวมการนอนกลางคืนต่อเนื่อง 9–12 ชั่วโมง และน่าจะยังงีบ 2 ครั้ง ครั้งละตั้งแต่ 30 นาทีถึง 2 ชั่วโมง และยังระบุว่าปัญหาการนอนพบได้บ่อยในช่วงครึ่งหลังของขวบปีแรก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากพ่อแม่ ดูตารางการนอนช่วงอายุ 9–12 เดือน และช่วงการนอนถดถอยตอนอายุ 8 เดือน

12–18 เดือน

เด็กวัยเตาะแตะอายุ 1–2 ขวบต้องการการนอนประมาณ 11–14 ชั่วโมงต่อวัน รวมการงีบ 1 หรือ 2 ครั้ง KidsHealth ระบุว่าเมื่ออายุประมาณ 18 เดือน หรือบางครั้งเร็วกว่านั้น เด็กวัยเตาะแตะส่วนใหญ่จะรวมการงีบ 2 ครั้งเป็นการงีบช่วงบ่ายครั้งเดียว และเด็กที่ไม่ยอมงีบตอนเช้าน่าจะพร้อมแล้ว ดูตารางการนอนช่วงอายุ 12–18 เดือน, จากงีบ 2 ครั้งเป็น 1 ครั้ง และช่วงการนอนถดถอยตอนอายุ 12 เดือน

18 เดือนถึง 3 ขวบ

Sleep Foundation ระบุว่าการงีบช่วงบ่ายของเด็กอายุ 2 ขวบมักนานตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงประมาณสามชั่วโมง และแนะนำให้การงีบสิ้นสุดอย่างน้อย 3–4.5 ชั่วโมงก่อนเวลาเข้านอน ตัวอย่างตารางหนึ่งวันของ Sleep Foundation กำหนดเวลาเข้านอนไว้ที่ประมาณ 19.00–20.00 น. Better Health Channel ระบุว่าเด็กต้องการการงีบกลางวันจนถึงอายุประมาณ 2.5 ถึง 3 ขวบ และ KidsHealth แนะนำให้เข้านอนเร็วขึ้นเมื่อเด็กเลิกงีบ ดูการนอนของเด็กวัยเตาะแตะ, การเลิกงีบ และช่วงการนอนถดถอยตอนอายุ 18 เดือน และ 2 ขวบ

ตารางเวลาของลูกควรยึดตามนาฬิกาหรือตามสัญญาณของลูก

สำหรับทารกเล็ก ๆ ให้ยึดสัญญาณของลูกก่อน การนอนของทารกวัยนี้แปรปรวนเกินกว่าจะใช้นาฬิกาคาดเดาได้ และคำแนะนำของ Sleep Foundation สำหรับทารกแรกเกิดคือให้ทำตามลูก ไม่ใช่ยืดช่วงเวลาตื่นของลูก Sleep Foundation ระบุว่าโดยทั่วไปทารกจะเริ่มทำตามตารางการนอนกลางวัน/กลางคืนได้เมื่ออายุระหว่าง 4 ถึง 6 เดือน และเมื่อการงีบเริ่มลงตัว หลายครอบครัวพบว่าการยึดเวลาตามนาฬิกาแบบหลวม ๆ ช่วยได้ เพราะเวลางีบเดิม ๆ เริ่มวนซ้ำเอง ครอบครัวส่วนใหญ่มักลงเอยที่ตรงกลาง: มีลำดับที่คาดเดาได้และเวลาคร่าว ๆ ที่ปรับให้เข้ากับลูกที่อยู่ตรงหน้า

วิธี เหมาะเมื่อ สิ่งที่ควรระวัง
ตามสัญญาณของลูก ทารกแรกเกิด สัปดาห์ที่ลูกงอแง เวลาเจ็บป่วย อาจไม่ทันสังเกตสัญญาณง่วงช่วงแรกในวันที่ยุ่ง
ตามนาฬิกา การฝากเลี้ยง ทารกที่โตขึ้นและงีบได้สม่ำเสมอ ฝืนให้ลูกที่ง่วงอยู่ตื่นต่อ หรือให้ลูกที่หิวรอกิน
แบบผสม ทารกตั้งแต่อายุประมาณ 4–6 เดือนขึ้นไป ให้ความสำคัญกับแผนมากกว่าตัวลูก

วิธีสร้างตารางเวลาที่ยืดหยุ่น

  1. กำหนดเวลาตื่นตอนเช้าให้คงที่ หน้านิสัยการนอนที่ดีของ AAP แนะนำให้ตื่นเวลาเดียวกันทั้งวันธรรมดาและวันหยุดสุดสัปดาห์ การเริ่มต้นวันที่สม่ำเสมอทำให้คาดเดาเวลางีบได้ง่ายขึ้น
  2. ใช้ช่วงเวลาตื่นเพื่อรู้ว่าเมื่อไรควรเริ่มสังเกต เมื่อใกล้ครบช่วงเวลาตื่น ให้มองหาสัญญาณง่วง Better Health Channel ระบุสัญญาณในทารกแรกเกิดไว้ว่า จ้องมองนิ่ง ๆ เคลื่อนไหวกระตุก กำมือแน่น ขมวดคิ้ว และหาว ส่วนในทารกที่โตขึ้นคือ หมดความสนใจในของเล่น ขยี้ตา และงอแง
  3. วางลูกลงนอนเมื่อสัญญาณปรากฏ แม้จะเร็วกว่าที่วางแผนไว้ KidsHealth แนะนำให้วางลูกลงนอนตอนที่ง่วงแต่ยังไม่หลับ หากวิธีนี้เหมาะกับลูกของคุณ
  4. ยึดลำดับ ไม่ใช่จำนวนนาที ลำดับที่คาดเดาได้ (ตื่น กิน เล่น ผ่อนคลาย นอน) ช่วยให้แต่ละวันดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แม้เวลาจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง อย่าเลื่อนการกินของลูกออกไปเพื่อรักษาตารางเวลาเด็ดขาด ดูสัญญาณหิว
  5. ทำกิจวัตรผ่อนคลายสั้น ๆ ซ้ำทุกครั้ง NHS แนะนำกิจวัตรก่อนนอนที่เรียบง่ายและช่วยให้สงบ เช่น อาบน้ำ เปลี่ยนผ้าอ้อมใหม่ เล่านิทาน หรี่ไฟ และกอด ดูกิจวัตรก่อนนอน
  6. ทบทวนทุกสองสามสัปดาห์ NHS เตือนให้พ่อแม่เตรียมพร้อมปรับเปลี่ยนกิจวัตรเมื่อลูกโตขึ้น หากลูกไม่ยอมงีบอยู่เรื่อย ๆ หรือการเข้านอนกลายเป็นการต่อสู้ ตารางเวลาน่าจะต้องปรับ ไม่ใช่ตัวลูก

สำหรับแผนแบบทีละขั้นตอนตลอดทั้งวัน ดูการสร้างจังหวะชีวิตประจำวัน

ทำไมตารางการนอนจึงรวนได้

แม้ตารางเวลาที่ใช้ได้ดีมาหลายสัปดาห์ก็ยังอาจสะดุดได้ สาเหตุที่พบบ่อย:

  • การเปลี่ยนแปลงตามพัฒนาการ ("ช่วงถดถอย") การนอนมักขาดเป็นช่วง ๆ มากขึ้นในช่วงที่ลูกมีทักษะใหม่และสมองมีการเปลี่ยนแปลง ดูช่วงการนอนถดถอยตามวัย
  • การเจ็บป่วย ฟันขึ้น และช่วงโตเร็ว NHS ระบุว่าทั้งสามอย่างนี้ส่งผลต่อการนอนได้ ให้กลับไปทำตามสัญญาณของลูกจนกว่าลูกจะหายดี แล้วจึงกลับไปใช้รูปแบบเดิม ดูฟันขึ้น
  • ความวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากพ่อแม่ Sleep Foundation ระบุว่ามักเริ่มเมื่ออายุประมาณ 6 เดือน และมักหายไปเมื่ออายุ 2 ขวบ ดูความวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากพ่อแม่
  • ทักษะทางกายใหม่ ๆ ลูกอาจฝึกพลิกตัว นั่ง คลาน และเกาะยืนในเปลได้ทั้งหมด KidsHealth ระบุว่าเมื่อลูกพลิกตัวได้ทั้งสองทางอย่างสม่ำเสมอแล้ว ลูกจะอยู่ในท่าที่ลูกเลือกเองก็ได้ แต่ต้องวางลูกลงนอนในท่านอนหงายเสมอ
  • การเปลี่ยนจำนวนการงีบ ลูกที่กำลังจะเลิกงีบรอบใดรอบหนึ่งมักต่อต้านการงีบรอบนั้นหรืองีบได้สั้น ๆ ดูงีบสั้น
  • การเดินทางและเขตเวลา คงกิจวัตรก่อนนอนไว้ ให้ลูกได้รับแสงแดดตอนเช้าที่จุดหมายปลายทาง และเตรียมใจว่าลูกอาจงอแงสักสองสามวัน ดูการเดินทางกับลูกน้อย
  • การปรับเวลาออมแสง หลายครอบครัวค่อย ๆ เลื่อนเวลาของทั้งวันทีละน้อยเป็นเวลาหลายวันก่อนการเปลี่ยนเวลา หรือเพียงทำตามเวลาใหม่แล้วปล่อยให้การงีบปรับตัวเอง ไม่มีวิธีไหนผิด
  • ภาวะง่วงเกินไป CHOP ระบุว่าภาวะง่วงเกินไป รวมทั้งความวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากพ่อแม่และการถูกกระตุ้นมากเกินไป เป็นเหตุผลที่ทำให้ลูกหลับยาก ดูลูกง่วงเกินไป และการตื่นเช้าตรู่

ทำอย่างไรให้การนอนทุกครั้งปลอดภัยขณะทำตามตารางเวลา

ตารางเวลาไม่ได้เปลี่ยนหลักพื้นฐานของการนอนอย่างปลอดภัยเลย คำแนะนำการนอนอย่างปลอดภัย 6 ข้อของ Red Nose ได้แก่ ให้ลูกนอนหงาย ไม่ให้มีสิ่งใดคลุมศีรษะและใบหน้าของลูก ให้ลูกอยู่ในที่ปลอดควันบุหรี่ จัดสภาพแวดล้อมการนอนที่ปลอดภัยทั้งกลางวันและกลางคืน ให้ลูกนอนในที่นอนที่ปลอดภัยของลูกเองในห้องของคุณอย่างน้อยในช่วง 6 เดือนแรก และเลี้ยงลูกด้วยนมแม่หากทำได้ คำแนะนำการนอนอย่างปลอดภัยของ AAP เพิ่มเติมว่า ให้นอนบนพื้นผิวที่แน่นและเรียบ (ไม่เอียงเกิน 10 องศา) ไม่มีสิ่งของนุ่ม ๆ หรือเครื่องนอนที่หลวม ไม่ใช้ผ้าห่ม ชุดนอน หรือผ้าห่อตัวแบบถ่วงน้ำหนัก เลิกห่อตัวเมื่อลูกดูเหมือนพยายามจะพลิกตัว (Red Nose ในออสเตรเลียยังระบุว่าภายในอายุ 3 เดือน แล้วแต่ว่าอย่างไหนถึงก่อน) ย้ายลูกที่หลับในคาร์ซีท รถเข็นเด็ก หรือเปลไกว ไปยังพื้นผิวที่เรียบสำหรับนอนโดยเร็วที่สุด และห้ามเผลอหลับไปพร้อมกับลูกบนโซฟาหรือเก้าอี้นวม การงีบก็นับด้วย: การงีบขณะอุ้มแนบตัวหรือการงีบในรถเข็นไม่ใช่เหตุผลที่จะข้ามข้อใดข้อหนึ่งเหล่านี้ อ่านคู่มือการนอนอย่างปลอดภัยฉบับเต็ม

เมื่อไรควรขอความช่วยเหลือเรื่องการนอนของลูก

รายการสัญญาณที่ต้องได้รับความช่วยเหลือเร่งด่วนของ NHS ยังรวมถึงอุณหภูมิ 38°C (100.4°F) ขึ้นไปในทารกอายุต่ำกว่า 3 เดือน และไม่มีผ้าอ้อมเปียกหรือไม่ปัสสาวะเลยเป็นเวลา 12 ชั่วโมง

ไปพบแพทย์ภายในวันนี้ (หรือโทร สายด่วนให้คำปรึกษาด้านสุขภาพในพื้นที่) หากลูก:

  • กินน้อยกว่าปกติมาก
  • มีผ้าอ้อมเปียกน้อยกว่าปกติ
  • ดูไม่สบายและคุณรู้สึกกังวล แม้จะบอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร

นัดพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปหรือพยาบาลสุขภาพเด็กในเร็ว ๆ นี้ แทนที่จะรอการตรวจสุขภาพครั้งถัดไป หากลูกนอนกรนเกือบทุกคืน หรือหายใจเสียงดังฟืดฟาดหรือหายใจเฮือกขณะหลับ AAP ระบุว่าการนอนกรนและภาวะหยุดหายใจขณะหลับเป็นปัญหาการนอนที่ควรเฝ้าสังเกต และคู่มือภาวะหยุดหายใจขณะหลับของ AAP แนะนำให้แจ้งแพทย์ทันทีหากลูกนอนกรนบ่อย

แจ้งแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปหรือพยาบาลสุขภาพเด็กในการตรวจสุขภาพครั้งถัดไป หาก:

  • ลูกดูนอนกระสับกระส่ายมาก
  • ลูกนอนนอกช่วงเวลานอนตามวัยไปมากเป็นประจำ หรือดูเหนื่อยมากหรือหงุดหงิดง่ายมากในตอนกลางวัน
  • คุณรู้สึกว่าเรื่องการนอนยากจนส่งผลต่อการรับมือของคุณ (แพทย์ของคุณหรือบริการสุขภาพเด็กในพื้นที่ ช่วยได้)

หากคุณเหนื่อยล้าหรือหดหู่มากจนมีความคิดอยากทำร้ายตัวเองหรือลูก โปรดโทร สายด่วนช่วยเหลือภาวะวิกฤตในพื้นที่ หรือ หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที ดูการอดนอน เพื่อรับการสนับสนุนในช่วงเวลาที่ยากลำบาก

อะไรบ้างที่ควรจดไว้ในบันทึกการนอน

ลองจดเป็นเวลา 1 สัปดาห์ว่าลูกตื่นเริ่มวันกี่โมง การงีบแต่ละครั้งเริ่มและสิ้นสุดเมื่อไร และลูกหลับตอนกลางคืนกี่โมง เวลานอนรวมของแต่ละวันขึ้น ๆ ลง ๆ ได้มาก จึงควรดูรูปแบบตลอดสัปดาห์แทน บันทึกยังช่วยให้อธิบายปัญหากับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปหรือพยาบาลสุขภาพเด็กได้ง่ายขึ้น