ช่วงถดถอยของการนอนวัย 8 เดือน: ทำไมจึงเกิดขึ้นและอะไรช่วยได้

"ช่วงถดถอยของการนอนวัย 8 เดือน" คือชื่อที่พ่อแม่ใช้เรียกการเข้านอนที่ยากขึ้น การตื่นกลางคืนบ่อยขึ้น และการงีบที่สั้นลงหรือไม่ได้งีบ ซึ่งทารกหลายคนเป็นในช่วงราว ๆ 8 ถึง 10 เดือน นี่ไม่ใช่การวินิจฉัยทางการแพทย์ และไม่ได้เริ่มตรงวันเกิดพอดี มักเกิดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจริง ได้แก่ ความกังวลเมื่อต้องแยกจากกัน ทักษะใหม่ ๆ อย่างการนั่ง คลาน และเกาะยืน บางครั้งก็มีฟันขึ้นใหม่ และการงีบที่กำลังเปลี่ยนไป

ข่าวดีคือพื้นฐานง่าย ๆ ช่วยได้ ได้แก่ กิจวัตรก่อนเข้านอนที่สม่ำเสมอ การฝึกทักษะใหม่ให้มากพอในระหว่างวัน การตอบสนองตอนกลางคืนอย่างใจเย็นและสม่ำเสมอ การงีบวันละสองครั้งไปก่อน และเตียงเด็กที่จัดให้เหมาะกับทารกที่นั่งและยืนได้แล้ว

ช่วงถดถอยของการนอนวัย 8 เดือนเริ่มเมื่อไรและกินเวลานานแค่ไหน?

ไม่มีวันเริ่มที่แน่นอน ทารกบางคนมีช่วงที่นอนไม่ค่อยสงบตอน 7 เดือน บางคนตอน 10 เดือน และบางคนแทบไม่มีให้สังเกตเห็น หากลูกเกิดก่อนกำหนด พัฒนาการของลูกอาจสอดคล้องกับอายุปรับแก้มากกว่า

Cleveland Clinic ระบุว่างานวิจัยยังไม่พบว่าช่วงถดถอยเกิดขึ้นตรงเวลาเป๊ะที่อายุใดอายุหนึ่งในทารกทุกคน และระบุว่าโดยทั่วไปมักกินเวลาหนึ่งถึงสองสัปดาห์ ยังไม่มีแหล่งข้อมูลด้านสาธารณสุขใดให้ระยะเวลาที่เชื่อถือได้สำหรับวัยนี้โดยเฉพาะ ในชีวิตจริง ช่วงนี้อาจรู้สึกยาวนานขึ้นเมื่อความกังวลเมื่อต้องแยกจากกัน ฟันซี่ใหม่ และการเปลี่ยนแปลงการงีบเกิดขึ้นซ้อนกัน

สิ่งที่สำคัญกว่าปฏิทินคือทิศทาง หากสถานการณ์ค่อย ๆ ดีขึ้น ก็ทำต่อไป หากการนอนแย่ลงเรื่อย ๆ ยังไม่ดีขึ้นหลังผ่านไปสองสามสัปดาห์ หรือลูกดูไม่สบาย ให้ปรึกษาแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณ

ทำไมการนอนจึงเปลี่ยนไปในวัย 8 ถึง 10 เดือน?

ความกังวลเมื่อต้องแยกจากกัน

ในราววัยนี้ ทารกเริ่มเข้าใจว่าคุณยังอยู่แม้จะออกจากห้องไปแล้ว และลูกก็ไม่อยากให้คุณไป รายการก้าวสำคัญวัย 9 เดือนของ CDC รวมถึงการขี้อาย ติดแจ หรือกลัวคนแปลกหน้า และการแสดงปฏิกิริยาเมื่อคุณเดินจากไปด้วยการมองตาม ยื่นมือหาคุณ หรือร้องไห้ AAP ระบุว่าทารกส่วนใหญ่จะมีความกังวลเมื่อต้องแยกจากกันชัดเจนขึ้นเมื่ออายุประมาณ 9 เดือน

เวลาเข้านอนคือการแยกจากกันที่ยาวนานที่สุดของวัน หน้าเรื่องความกังวลเมื่อต้องแยกจากกันและการนอนของ Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าทารกอาจร้องไห้ตอนเข้านอนหรือตื่นขึ้นมางอแงเมื่อรู้ว่าคุณไม่อยู่ และความกังวลเมื่อต้องแยกจากกันเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในช่วงอายุ 6 เดือนถึง 2 ปี คู่มือสำหรับทารกวัย 8 ถึง 12 เดือนของ KidsHealth ระบุว่าปัญหาการนอนพบได้บ่อยในช่วงครึ่งหลังของขวบปีแรก และเชื่อมโยงปัญหาเหล่านี้กับพัฒนาการตามปกติในช่วงนี้

การนั่ง คลาน และเกาะยืน

เมื่ออายุ 9 เดือน CDC ระบุถึงการนั่งได้โดยไม่ต้องมีที่พยุง และการลุกขึ้นนั่งได้เอง รายการก้าวสำคัญวัย 1 ปีของ CDC เพิ่มการเกาะยืนเข้ามา Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าการคลานและฟันขึ้นเป็นก้าวสำคัญที่อาจนำไปสู่ช่วง "การนอนถดถอย" รวมถึงการตื่นกลางคืนบ่อยขึ้น

ทารกที่เพิ่งเกาะยืนได้อาจตื่นระหว่างรอบการนอนแล้วลุกขึ้นฝึกทันที บางคนก็ยืนค้างอยู่และยังคิดไม่ออกว่าจะลงมาอย่างไร

ฟันขึ้นใหม่

คู่มือเรื่องฟันขึ้นของ NHS ระบุว่าฟันตัดซี่ข้าง ซึ่งอยู่สองข้างของฟันหน้า มักขึ้นเมื่ออายุประมาณ 8 เดือน สัญญาณที่อาจพบ ได้แก่ เหงือกเจ็บและแดง น้ำลายไหลมากขึ้นและชอบกัดแทะ อุณหภูมิสูงขึ้นเล็กน้อยแต่ต่ำกว่า 38°C และนอนหลับได้ไม่ค่อยดี ดูฟันขึ้น เพื่อดูวิธีช่วยให้ลูกสบายขึ้น

การงีบที่กำลังเปลี่ยนแปลง

Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าทารกอาจลดจากการงีบสามครั้งเหลือสองครั้งในช่วงอายุ 6 ถึง 9 เดือน ระหว่างที่การงีบกำลังปรับเปลี่ยนใหม่ บางวันลูกอาจเหนื่อยล้าเกินไปในตอนท้ายวัน ซึ่งอาจทำให้นอนกลางคืนยากขึ้น ดูจากงีบสามครั้งเป็นสองครั้ง

ลูกวัย 8 เดือนต้องนอนมากแค่ไหน?

หน้าวัย 9 เดือนของ CDC ระบุว่าทารกวัย 4 ถึง 12 เดือนต้องนอนประมาณ 12 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน รวมการงีบ คู่มือรูปแบบการนอนของ Pregnancy, Birth and Baby ให้ช่วงที่กว้างกว่าเล็กน้อยคือ 11 ถึง 16 ชั่วโมงสำหรับวัย 6 ถึง 12 เดือน และระบุว่าทารกวัยนี้หลายคนยังตื่นกลางคืนและต้องการความช่วยเหลือเพื่อกลับไปหลับ หากต้องการดูตัวอย่างในแต่ละวัน ดูตารางเวลาวัย 6–8 เดือน และวัย 9–12 เดือน

อะไรช่วยได้ในช่วงถดถอยของการนอนวัย 8 เดือน?

1. ฝึกทักษะใหม่ในระหว่างวัน ให้ลูกได้อยู่บนพื้นนาน ๆ เพื่อฝึกคลาน เกาะยืน และที่สำคัญมากคือการนั่งลงจากท่ายืน หลายครอบครัวพบว่าทารกที่ได้ฝึกมาทั้งวันจะอยากลุกขึ้นฝึกตอนตีสองน้อยลง
2. คงกิจวัตรก่อนเข้านอนไว้เหมือนเดิม CDC แนะนำให้มีกิจวัตรการนอนและการกินที่สม่ำเสมอ เพราะทารกจะปรับตัวได้ดีกว่าเมื่อรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ช่วงผ่อนคลายก่อนนอนสั้น ๆ ที่คาดเดาได้ช่วยให้ทารกที่กังวลเรื่องการแยกจากกันรู้สึกอุ่นใจ ดูกิจวัตรก่อนเข้านอน
3. ฝึกการบอกลาในระหว่างวัน CDC แนะนำให้บอกลาสั้น ๆ อย่างร่าเริง แทนที่จะแอบหนีไป และบอกลูกเมื่อคุณกลับมา การเล่นจ๊ะเอ๋และการออกจากห้องไปสั้น ๆ ช่วยให้ลูกเรียนรู้ว่าคุณจะกลับมา
4. ตอบสนองตอนกลางคืนอย่างใจเย็นและสม่ำเสมอ หรี่ไฟให้สลัว พูดเสียงเบา และช่วยลูกให้น้อยที่สุดเท่าที่ลูกต้องการ Pregnancy, Birth and Baby แนะนำการกล่อมแบบสัมผัสตัวสำหรับทารกที่โตขึ้น (ตบเบา ๆ หรือลูบตัวลูกในเตียงเด็กพร้อมทำเสียง "ชู่ว" เบา ๆ) หรือการ "นั่งเฝ้า" (camping out) ข้างเตียงเด็กหากลูกงอแงเมื่อคุณเดินจากไป ดูการค่อย ๆ ถอยห่าง และการกล่อมแบบตอบสนอง
5. คงการงีบวันละสองครั้งไว้ ใช้สัญญาณง่วงของลูกและช่วงเวลาตื่นเป็นแนวทางคร่าว ๆ เพื่อไม่ให้ลูกเหนื่อยล้าเกินไปเมื่อถึงเวลาเข้านอน ดูลูกเหนื่อยล้าเกินไป
6. คิดให้ดีก่อนกลับมาให้ลูกกินกลางคืนอีก หากลูกหิวจริง ๆ ก็ให้ลูกกิน หากเลิกการกินมื้อนั้นไปนานแล้วและลูกตื่นเพราะต้องการการปลอบโยน ลองปลอบด้วยวิธีอื่นก่อน คู่มือการช่วยให้ลูกนอนหลับของ NHS ระบุว่าความไม่สบายจากฟันขึ้นหรือความหิวอาจทำให้ทารกบางคนตื่นในช่วงอายุ 6 เดือนถึง 1 ปี

หากคุณรู้สึกว่ารับมือไม่ไหว คู่มือเรื่องลูกร้องไห้ของ Pregnancy, Birth and Baby แนะนำให้วางลูกลงในเตียงเด็ก เดินออกมา และกลับไปเมื่อคุณรู้สึกสงบลง ห้ามเขย่าทารกเด็ดขาด

เมื่อลูกยืนในเตียงเด็กแล้วลงมาเองไม่ได้

ตอนกลางคืน ค่อย ๆ ช่วยให้ลูกลงมาอย่างใจเย็น วางลูกนอนหงาย และทำให้สั้นที่สุด ระหว่างวัน ให้ลูกฝึกงอเข่าและนั่งลงจากท่ายืนโดยเกาะโซฟาหรือโต๊ะเตี้ย เมื่อลูกลงมาเองได้แล้ว หลายครอบครัวพบว่าการลุกขึ้นยืนตอนกลางคืนจะค่อย ๆ หายไป

ลูกวัย 8 เดือนพร้อมจะลดเหลืองีบวันละครั้งเดียวหรือยัง?

โดยปกติยังไม่พร้อม การต่อต้านการงีบในช่วงที่การนอนไม่ค่อยลงตัวเป็นเรื่องที่พบได้บ่อย แต่ KidsHealth ระบุว่าทารกวัย 8 ถึง 12 เดือนส่วนใหญ่ยังงีบวันละสองครั้ง หน้าเรื่องการนอนของเด็กวัยเตาะแตะของ Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าการงีบสองครั้งน่าจะลดลงเหลือครั้งเดียวในช่วงอายุ 12 ถึง 18 เดือน

หากลูกไม่ยอมงีบ ให้ลูกได้อยู่เงียบ ๆ ในเตียงเด็กหรือพาออกไปข้างนอกสั้น ๆ จากนั้นลองให้งีบครั้งถัดไปเร็วขึ้นเล็กน้อยหรือเลื่อนเวลาเข้านอนให้เร็วขึ้น การลดเหลืองีบครั้งเดียวเร็วเกินไปอาจทำให้ลูกเหนื่อยล้าเกินไปในตอนเย็น ซึ่งอาจทำให้นอนกลางคืนยากขึ้น ดูจากงีบสองครั้งเป็นครั้งเดียว ว่าการเปลี่ยนจริง ๆ จะมาถึงเมื่อไร

จะดูแลให้การนอนปลอดภัยได้อย่างไรเมื่อลูกนั่งและยืนได้แล้ว?

ทักษะใหม่ ๆ ทำให้ต้องเปลี่ยนการจัดเตียงเด็ก:

• ปรับฐานรองที่นอนของเตียงเด็กให้ต่ำลง คู่มือเรื่องเตียงเด็กของ Pregnancy, Birth and Baby ระบุว่าเตียงเด็กที่ปรับระดับได้ควรตั้งไว้ที่ระดับสูงเฉพาะสำหรับทารกที่ยังนั่ง เกาะยืน หรือยืนไม่ได้ และตั้งไว้ที่ระดับต่ำสำหรับทารกที่โตขึ้น เพื่อไม่ให้ลูกตกหรือปีนออกมาได้
• เคลียร์เตียงเด็กให้โล่ง KidsHealth แนะนำให้ตรวจดูว่ามีอะไรที่ลูกเอื้อมถึงได้จากท่านั่งหรือท่ายืนหรือไม่ อย่าให้มีหมอน กันชนเตียง ตุ๊กตานุ่ม ๆ และผ้าปูหรือผ้าห่มที่หลวมอยู่ในเตียงเด็ก Pregnancy, Birth and Baby ยังระบุว่าไม่ควรวางเตียงเด็กไว้ใกล้สิ่งที่ห้อยอยู่ เช่น ผ้าม่าน เชือกม่าน สายไฟเครื่องใช้ไฟฟ้า รูปภาพ หรือกระจก
• วางลูกนอนหงายต่อไป Safe to Sleep แนะนำให้นอนหงายทุกครั้งที่นอนจนถึงอายุ 1 ปี เมื่อลูกพลิกตัวได้ทั้งสองทางเองแล้ว คุณปล่อยให้ลูกนอนในท่าที่ลูกเลือกได้
• เลิกห่อตัวเมื่อลูกพลิกตัวได้ คู่มือการนอนอย่างปลอดภัยของ Pregnancy, Birth and Baby ระบุว่าถึงเวลาเลิกห่อตัวเมื่อลูกเริ่มพลิกตัว เพราะลูกต้องใช้แขนได้อย่างอิสระขณะนอนหลับ ถุงนอนที่ขนาดพอดีตัวเป็นทางเลือกที่นิยมใช้แทน

เมื่อไรควรขอความช่วยเหลือ?

อาการเจ็บป่วยไม่ได้เกิดจากช่วงถดถอยของการนอนเลย ระดับต่าง ๆ ต่อไปนี้อ้างอิงจากคู่มือการขอความช่วยเหลือทางการแพทย์เร่งด่วนสำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีของ NHS

ขอคำแนะนำทางการแพทย์ภายในวันนี้ (แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือ สายด่วนให้คำปรึกษาด้านสุขภาพในพื้นที่) หากลูกไม่ยอมกิน อาเจียนมานาน 24 ชั่วโมง มีไข้และดูไม่สบาย หรือคุณรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ เชื่อสัญชาตญาณของคุณ

ปรึกษาแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณในเร็ว ๆ นี้ หาก:

• การนอนแย่ลงเรื่อย ๆ หรือยังไม่ดีขึ้นหลังผ่านไปสองสามสัปดาห์
• ลูกดูเหมือนจะสูญเสียทักษะที่เคยทำได้ หรือคุณกังวลเรื่องพัฒนาการของลูก
• ความทุกข์ใจเมื่อต้องแยกจากกันเป็นอยู่นานหลายเดือนหรือส่งผลต่อการนอนอย่างมาก ซึ่ง Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าเป็นเรื่องที่ควรปรึกษา
• คุณรู้สึกหมดแรงจนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว คุณยังติดต่อ บริการสุขภาพจิตช่วงตั้งครรภ์และหลังคลอดในพื้นที่ หรือ แพทย์ของคุณหรือบริการสุขภาพเด็กในพื้นที่ ได้ด้วย

หากคุณมีความคิดที่จะทำร้ายตัวเองหรือลูก โปรดโทร สายด่วนช่วยเหลือภาวะวิกฤตในพื้นที่ หรือ หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที

สิ่งที่ควรจดไว้ในช่วงนี้

จดไว้ว่าลูกตื่นเมื่อไร ตอนนั้นลูกกำลังทำอะไร (ยืน ร้องเรียกหาคุณ กิน) และอะไรช่วยให้ลูกสงบลง รวมถึงทักษะใหม่ ฟันซี่ใหม่ หรือการเปลี่ยนแปลงการงีบ หลังผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ คุณมักจะเห็นว่าสถานการณ์ค่อย ๆ ดีขึ้นหรือไม่ บันทึกเหล่านี้ยังช่วยให้การพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กรวดเร็วและเป็นประโยชน์มากขึ้นด้วย