Slaapregressie van 8 maanden: waarom het gebeurt en wat helpt

De ‘slaapregressie van 8 maanden’ is de naam die ouders gebruiken voor de moeizamere bedtijden, het vaker wakker worden 's nachts en de korte of overgeslagen dutjes die veel baby's ergens rond 8 tot 10 maanden hebben. Het is geen medische diagnose, en het begint niet precies op een verjaardag. Het valt meestal samen met echte veranderingen: scheidingsangst, nieuwe vaardigheden zoals rechtop zitten, kruipen en zich optrekken tot staan, soms nieuwe tandjes, en dutjes die aan het verschuiven zijn.

Het goede nieuws is dat de basis helpt: een vast bedtijdritueel, overdag veel oefenen met nieuwe vaardigheden, 's nachts rustig en consequent reageren, voorlopig twee dutjes, en een ledikantje dat is ingericht voor een baby die kan zitten en staan.

Wanneer begint de slaapregressie van 8 maanden en hoe lang duurt die?

Er is geen vaste startdatum. Sommige baby's hebben een onrustige periode met 7 maanden, andere met 10 maanden, en sommige merken er nauwelijks iets van. Als je baby te vroeg geboren is, past zijn ontwikkeling misschien beter bij zijn gecorrigeerde leeftijd.

Cleveland Clinic merkt op dat onderzoek niet heeft aangetoond dat regressies bij elke baby als een klok op een bepaalde leeftijd optreden, en zegt dat ze meestal een week of twee duren. Geen enkele bron voor de volksgezondheid geeft een betrouwbare duur voor deze specifieke leeftijd. In de praktijk kan een periode langer voelen als scheidingsangst, een nieuw tandje en een verandering in dutjes tegelijk spelen.

Belangrijker dan de kalender is de richting. Als het langzaam makkelijker wordt, ga dan zo door. Als de slaap steeds slechter wordt, na een paar weken niet makkelijker is geworden, of je baby ziek lijkt, overleg dan met je huisarts of jeugdverpleegkundige.

Waarom verandert de slaap rond 8 tot 10 maanden?

Scheidingsangst

Rond deze leeftijd beginnen baby's te begrijpen dat jij nog bestaat als je de kamer uit gaat, en dat vinden ze niet fijn. De mijlpalenchecklist van de CDC voor 9 maanden noemt onder andere verlegen, aanhankelijk of angstig zijn bij vreemden, en reageren als je weggaat door te kijken, naar je te reiken of te huilen. De AAP zegt dat de meeste baby's rond 9 maanden een sterkere scheidingsangst ontwikkelen.

Bedtijd is de langste scheiding van de dag. De pagina van het Sydney Children's Hospitals Network over scheidingsangst en slaap zegt dat baby's bij bedtijd kunnen huilen of verdrietig wakker kunnen worden als ze merken dat je weg bent, en dat scheidingsangst het vaakst voorkomt tussen 6 maanden en 2 jaar. De gids van KidsHealth voor baby's van 8 tot 12 maanden zegt dat slaapproblemen veel voorkomen in de tweede helft van het eerste jaar, en koppelt ze aan deze normale ontwikkelingsfase.

Zitten, kruipen en zich optrekken

Bij 9 maanden noemt de CDC zitten zonder steun en zelf in een zittende houding komen. De checklist van de CDC voor 1 jaar voegt zich optrekken tot staan toe. Het Sydney Children's Hospitals Network noemt kruipen en doorkomende tandjes als mijlpalen die kunnen leiden tot periodes van ‘slaapregressie’, waaronder vaker wakker worden 's nachts.

Een baby die net heeft geleerd zich op te trekken, kan tussen twee slaapcycli wakker worden en meteen gaan oefenen. Sommige baby's komen dan vast te staan en weten niet hoe ze weer naar beneden moeten.

Nieuwe tandjes

De NHS-gids over doorkomende tandjes zegt dat de laterale snijtanden, aan weerszijden van de voortanden, meestal rond 8 maanden doorkomen. Mogelijke signalen zijn een pijnlijk, rood tandvlees, meer kwijlen en kauwen, een licht verhoogde temperatuur onder de 38°C en minder goed slapen. Zie doorkomende tandjes voor ideeën om je baby te troosten.

Dutjes in beweging

Het Sydney Children's Hospitals Network zegt dat baby's tussen 6 en 9 maanden van drie naar twee dutjes kunnen gaan. Terwijl de dutjes opnieuw verdeeld worden, eindigen sommige dagen oververmoeid, waardoor nachten lastiger kunnen worden. Zie van drie naar twee dutjes.

Hoeveel slaap heeft een baby van 8 maanden nodig?

De pagina van de CDC voor 9 maanden zegt dat baby's van 4 tot 12 maanden ongeveer 12 tot 16 uur slaap per dag nodig hebben, inclusief dutjes. De gids van Pregnancy, Birth and Baby over slaappatronen geeft een iets bredere spreiding van 11 tot 16 uur voor 6 tot 12 maanden, en zegt dat veel baby's van deze leeftijd 's nachts nog wakker worden en hulp nodig hebben om weer in slaap te komen. Voor voorbeelddagen, zie de dagritmes voor 6–8 maanden en 9–12 maanden.

Wat helpt tijdens de slaapregressie van 8 maanden?

1. Oefen nieuwe vaardigheden overdag. Geef veel tijd op de grond om te kruipen, zich op te trekken en, heel belangrijk, vanuit staan weer te gaan zitten. Veel gezinnen merken dat een baby die de hele dag heeft geoefend om 2 uur 's nachts minder zin heeft om te oefenen.
2. Houd het bedtijdritueel hetzelfde. De CDC raadt vaste routines aan voor slapen en voeden, omdat baby's zich beter voelen als ze weten wat ze kunnen verwachten. Een korte, voorspelbare afbouw naar het slapen geeft houvast aan een baby die bang is voor de scheiding. Zie bedtijdritueel.
3. Oefen overdag met gedag zeggen. De CDC raadt een kort, vrolijk gedag aan in plaats van stiekem weg te gaan, en je baby te vertellen wanneer je terug bent. Kiekeboe en even de kamer uit gaan helpen je baby te leren dat je terugkomt.
4. Reageer 's nachts rustig en consequent. Houd het licht gedimd en je stem zacht, en bied de minste hulp die je baby nodig heeft. Pregnancy, Birth and Baby raadt voor oudere baby's aan ze met aanraking tot rust te brengen (klopjes geven of aaien in het ledikantje met een zacht ‘sst’), of te ‘kamperen’ naast het ledikantje als je baby van streek raakt wanneer je weggaat. Zie geleidelijk terugtrekken en responsief in slaap helpen.
5. Houd vast aan twee dutjes. Gebruik de vermoeidheidssignalen van je baby en wakkertijden als globale richtlijn, zodat je baby niet oververmoeid bij bedtijd aankomt. Zie oververmoeide baby.
6. Denk na voordat je nachtvoedingen weer invoert. Als je baby echt honger heeft, geef dan een voeding. Als een voeding al een tijd geleden is afgebouwd en je baby wakker wordt voor troost, probeer dan eerst een andere manier van troosten. De NHS-gids om je baby te helpen slapen merkt op dat ongemak door doorkomende tandjes of honger sommige baby's tussen 6 maanden en een jaar wakker kan maken.

Als het je te veel wordt, raadt de gids van Pregnancy, Birth and Baby over huilende baby's aan je baby in zijn ledikantje te leggen, weg te lopen en terug te komen als je je rustig voelt. Schud nooit een baby.

Als je baby in het ledikantje staat en niet naar beneden kan

Help je baby 's nachts rustig naar beneden, leg hem op zijn rug en houd het kort. Oefen overdag met door de knieën buigen en vanuit staan gaan zitten bij een bank of lage tafel. Zodra je baby zelf naar beneden kan, merken veel gezinnen dat het staan 's nachts vanzelf minder wordt.

Is mijn baby van 8 maanden toe aan één dutje?

Meestal niet. Zich verzetten tegen een dutje in een lastige periode komt veel voor, maar KidsHealth zegt dat de meeste baby's van 8 tot 12 maanden nog twee dutjes doen. De pagina van het Sydney Children's Hospitals Network over slaap bij peuters zegt dat twee dutjes waarschijnlijk tussen 12 en 18 maanden teruggaan naar één.

Als een dutje geweigerd wordt, bied dan rustige tijd in het ledikantje of een kort uitje aan, en probeer het volgende dutje wat eerder of vervroeg de bedtijd. Te vroeg overgaan op één dutje kan een baby 's avonds oververmoeid maken, waardoor nachten lastiger kunnen worden. Zie van twee naar één dutje voor wanneer de echte overgang komt.

Hoe houd je slapen veilig nu je baby kan zitten en staan?

Nieuwe vaardigheden veranderen de inrichting van het ledikantje:

• Zet de bodem van het ledikantje lager. De ledikantgids van Pregnancy, Birth and Baby zegt dat een verstelbaar ledikantje alleen in de hoge stand mag staan voor baby's die nog niet kunnen zitten, zich optrekken of staan, en in de lage stand voor oudere baby's, zodat ze er niet uit kunnen vallen of klimmen.
• Maak het ledikantje leeg. KidsHealth raadt aan te controleren of er iets is waar je baby vanuit zittende of staande houding bij kan. Houd het ledikantje vrij van kussens, stootranden, knuffels en los beddengoed. Pregnancy, Birth and Baby zegt ook dat je een ledikantje niet in de buurt zet van iets wat naar beneden hangt, zoals gordijnen, gordijnkoorden, snoeren van apparaten, schilderijen of spiegels.
• Blijf je baby op de rug leggen. Safe to Sleep raadt aan je baby tot 1 jaar bij elke slaap op de rug te leggen. Zodra je baby zelf beide kanten op kan rollen, mag je hem laten liggen in de houding die hij zelf kiest.
• Niet meer inbakeren zodra je baby kan omrollen. De gids over veilig slapen van Pregnancy, Birth and Baby zegt dat het tijd is om te stoppen met inbakeren als je baby begint met omrollen, omdat hij zijn armen vrij nodig heeft tijdens het slapen. Een goed passende slaapzak is in plaats daarvan een veelgemaakte keuze.

Wanneer zoek je hulp?

Een slaapregressie verklaart nooit tekenen van ziekte. Deze niveaus zijn gebaseerd op de NHS-gids over dringende medische hulp voor kinderen onder de 5.

Vraag vandaag nog medisch advies (huisarts of een lokale gezondheidslijn voor advies) als je baby niet drinkt, al 24 uur overgeeft, koorts heeft en ziek lijkt, of als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt. Vertrouw op je gevoel.

Praat binnenkort met je huisarts of jeugdverpleegkundige als:

• de slaap steeds slechter wordt, of na een paar weken niet makkelijker is geworden
• je baby vaardigheden lijkt te verliezen die hij al had, of je je zorgen maakt over zijn ontwikkeling
• de scheidingsangst vele maanden aanhoudt of de slaap sterk verstoort, wat volgens het Sydney Children's Hospitals Network de moeite waard is om te bespreken
• je helemaal op bent; je kunt ook contact opnemen met een lokale dienst voor perinatale mentale gezondheid of je arts of een lokale jeugdgezondheidsdienst

Als je gedachten hebt om jezelf of je baby iets aan te doen, bel dan direct een lokale crisislijn of het lokale alarmnummer.

Wat je noteert zolang het duurt

Schrijf op wanneer je baby wakker wordt, wat hij aan het doen was (staan, om je huilen, drinken) en wat hem tot rust bracht, plus elke nieuwe vaardigheid, elk nieuw tandje of elke verandering in dutjes. Na een week zie je meestal of het makkelijker wordt. Die aantekeningen maken een bezoek aan de huisarts of jeugdverpleegkundige ook sneller en nuttiger.