โคลิกและการร้องไห้แบบ PURPLE: อะไรคือเรื่องปกติ และจะรับมืออย่างไร

โคลิกคือภาวะที่ทารกซึ่งสุขภาพด้านอื่นแข็งแรงดีร้องไห้มาก โดยไม่มีสาเหตุที่ชัดเจน หน้าข้อมูลเรื่องโคลิกของ NHS ระบุว่าลูกอาจมีภาวะโคลิกหากร้องไห้มากกว่า 3 ชั่วโมงต่อวัน 3 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลาอย่างน้อย 1 สัปดาห์ ภาวะนี้มักเริ่มเมื่อทารกอายุได้ไม่กี่สัปดาห์ และหายไปเมื่ออายุประมาณ 3 ถึง 4 เดือน Period of PURPLE Crying เป็นวิธีอธิบายช่วงปกติเดียวกันนี้ ซึ่งพัฒนาขึ้นเพื่อช่วยให้พ่อแม่รับมือได้ และเพื่อป้องกันการบาดเจ็บจากการเขย่าทารก

การร้องไห้นานๆ ที่ปลอบได้ยากนั้นทำให้เหนื่อยล้ามาก และไม่ใช่ความผิดของคุณ คู่มือนี้อธิบายว่าอะไรคือเรื่องปกติ แผนรับมือสำหรับชั่วโมงที่ยากที่สุด และสัญญาณใดบ้างที่บอกว่าลูกต้องพบแพทย์ สำหรับวิธีปลอบลูกในชีวิตประจำวัน ดูการปลอบลูกที่กำลังร้องไห้

โคลิกคืออะไร?

"โคลิก" เป็นคำอธิบายลักษณะอาการ ไม่ใช่การวินิจฉัยโรคใดโรคหนึ่งโดยเฉพาะ NHS ระบุว่ายังไม่ทราบสาเหตุ ระหว่างที่ร้องไห้ ทารกที่มีภาวะโคลิกอาจ:

• ปลอบได้ยากมาก
• กำมือแน่น
• หน้าแดง
• งอเข่าขึ้นมาชิดท้อง หรือแอ่นหลัง
• มีเสียงโครกครากในท้อง หรือดูเหมือนมีลมในท้อง

การร้องไห้มักหนักขึ้นในช่วงบ่ายและช่วงเย็น หน้าข้อมูลเรื่องโคลิกของ AAP ระบุว่าทารกประมาณหนึ่งในห้าคนมีภาวะโคลิก โดยมักเริ่มในช่วงสัปดาห์ที่สองถึงสัปดาห์ที่สี่ ส่วน Royal Children's Hospital Melbourne (RCH) เลือกใช้คำว่า "ร้องไห้มากเกินไป" (excessive crying) มากกว่า โดยระบุว่าคำว่าโคลิกอาจไม่ช่วยอะไร

ก่อนสรุปว่าเป็นโคลิก โปรดให้แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณตรวจลูกก่อน NHS แนะนำให้ตัดสาเหตุอื่นๆ ออกไปก่อน เช่น ความหิว ผ้าอ้อมเปื้อนอุจจาระ ลมในท้อง กรดไหลย้อน และท้องผูก

Period of PURPLE Crying คืออะไร?

Period of PURPLE Crying เป็นโปรแกรมป้องกันการเขย่าทารกของ National Center on Shaken Baby Syndrome ซึ่งระบุว่าเป็นโปรแกรมที่อิงหลักฐานเชิงประจักษ์และเปิดให้ใช้ตั้งแต่ปี 2007 โปรแกรมนี้อธิบายการร้องไห้ที่เป็นเรื่องปกติในวัยทารกช่วงแรก เพื่อให้พ่อแม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร เอกสารของ Hull University Teaching Hospitals NHS อธิบายตัวอักษรแต่ละตัวไว้ดังนี้:

คำว่า "period" (ช่วงเวลา) มีไว้เพื่อเตือนใจว่าช่วงนี้จะสิ้นสุดลง คำถามที่พบบ่อยสำหรับพ่อแม่ของ National Center ระบุว่าการปลอบจะได้ผลในบางครั้ง แต่ไม่มีวิธีใดได้ผลทุกครั้ง และแม้แต่พ่อแม่ที่ทำทุกอย่าง "เกือบสมบูรณ์แบบ" ก็ยังเจอการร้องไห้เป็นพักๆ แบบนี้

โคลิกเริ่ม ถึงจุดสูงสุด และหายไปเมื่อไร?

Community Paediatric Review ของ RCH อธิบายว่าการร้องไห้แต่ละครั้งในช่วงนี้นานเฉลี่ย 35 ถึง 40 นาที บางครั้งนานหนึ่งถึงสองชั่วโมงหรือมากกว่านั้น และมักเกิดถี่ในช่วงบ่ายแก่ๆ และช่วงเย็น แหล่งข้อมูลต่างๆ ให้ไว้เป็นช่วงเวลาแทนที่จะเป็นวันสิ้นสุดที่แน่นอน และทารกแต่ละคนก็แตกต่างกัน

จะปลอบลูกที่มีภาวะโคลิกได้อย่างไร?

NHS แนะนำว่า:

1. อุ้มหรือกอดลูกเมื่อลูกร้องไห้มาก
2. ให้ลูกนั่งหรืออุ้มลูกในท่าตั้งตรงระหว่างการกิน และช่วยให้ลูกเรอหลังการกิน (ดูการเรอและลมในท้อง)
3. โยกลูกเบาๆ บนบ่า ในเปลเด็ก หรือในรถเข็นเด็ก
4. อาบน้ำอุ่น
5. เปิดเสียงไวต์นอยส์เบาๆ เป็นพื้นหลัง
6. ให้ลูกกินตามปกติต่อไป

AAP แนะนำเพิ่มเติมให้พาลูกเดินโดยใช้เป้อุ้ม ใช้การเคลื่อนไหวและเสียงที่สม่ำเสมอ ให้ลูกดูดจุกนมหลอก ลูบหลังเบาๆ ขณะให้ลูกนอนคว่ำพาดบนตัก (หากลูกหลับ ให้ย้ายลูกไปนอนหงายในเตียงเด็ก) และห่อตัวด้วยผ้าห่มบางๆ เอกสารของ Hull แนะนำการสัมผัสแบบเนื้อแนบเนื้อ การให้กินครั้งละน้อยลงแต่บ่อยขึ้น และการพาลูกนั่งรถเข็นเดินเล่น วิธีที่มีขั้นตอนชัดเจนอย่างหลัก 5 S จะช่วยให้คุณมีลำดับขั้นให้ทำตาม

แล้วการปรับเรื่องการกินล่ะ?

NHS ระบุว่าแม่ที่ให้ลูกกินนมแม่ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอาหารที่ตัวเองกิน AAP แนะนำว่า หลังจากปรึกษากุมารแพทย์ที่ดูแลลูกแล้ว แม่ที่ให้ลูกกินนมแม่บางคนอาจลองงดอาหารทีละอย่าง เช่น ผลิตภัณฑ์จากนมหรือคาเฟอีน เป็นเวลาประมาณ 2 สัปดาห์ AAP ยังระบุด้วยว่าการร้องไห้จากโคลิกน้อยกว่า 5% เกิดจากความไวต่ออาหาร โปรดปรึกษาแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณก่อนเปลี่ยนอาหารที่คุณกินหรือเปลี่ยนนมผงของลูก

วิธีแก้โคลิกแบบไหนที่ไม่ได้ช่วย?

• ยาหยดแก้โคลิก อาหารเสริมสมุนไพร และโพรไบโอติก NHS ระบุว่าไม่แนะนำสิ่งเหล่านี้ เพราะไม่มีหลักฐานว่าช่วยได้ RCH ระบุว่าโพรไบโอติกสายพันธุ์หนึ่ง คือ Lactobacillus reuteri DSM17938 อาจช่วยทารกบางคนที่กินนมแม่อย่างเดียวได้ แต่จะไม่ทำให้หยุดร้องไห้ได้ทั้งหมด และงานวิจัยชี้ว่าไม่ได้ช่วยอะไรในทารกที่กินนมผง
• ยา RCH ระบุว่าโดยทั่วไปไม่แนะนำให้ใช้ยาสำหรับการร้องไห้มากเกินไป และควรให้ยาตามคำแนะนำของแพทย์หรือพยาบาลเท่านั้น
• การจัดกระดูกสันหลังและ cranial osteopathy (ออสทีโอพาธีบริเวณกะโหลกศีรษะ) NHS ระบุว่ามีหลักฐานน้อยมากว่าวิธีเหล่านี้ได้ผล และอาจทำให้ลูกบาดเจ็บได้
• ผลิตภัณฑ์แก้โคลิกอื่นๆ RCH ระบุว่าหลายผลิตภัณฑ์ไม่มีหลักฐานว่าเป็นประโยชน์ และบางอย่างอาจเป็นอันตราย

คู่มือวิธีบรรเทาโคลิกของเราพิจารณาผลิตภัณฑ์แต่ละชนิดโดยละเอียดยิ่งขึ้น

แผนรับมือกับโคลิกที่ดีเป็นอย่างไร?

การมีแผนไว้ก่อนช่วงเย็นจะมาถึง ช่วยให้ชั่วโมงที่ยากลำบากผ่านไปได้ง่ายขึ้น

1. ดูเรื่องพื้นฐานก่อน ให้ลูกกิน ช่วยให้ลูกเรอ เปลี่ยนผ้าอ้อม และดูว่าลูกไม่ร้อนหรือหนาวเกินไป
2. เลือกวิธีปลอบหนึ่งหรือสองวิธี และให้เวลาแต่ละวิธีสักสองสามนาทีก่อนเปลี่ยนไปใช้วิธีอื่น
3. แบ่งเบาภาระ ผลัดเวรกับคู่ของคุณหรือคนที่ช่วยดูแล เพื่อให้แต่ละคนได้พักผ่อนแบบต่อเนื่องบ้าง (ดูการสนับสนุนจากคู่)
4. รู้ขีดจำกัดของตัวเอง หากคุณรู้สึกตึงเครียด โกรธ หรือตื่นตระหนก คุณสามารถวางลูกนอนหงายในเตียงเด็ก ปิดประตู แล้วปลีกตัวออกมาสักสองสามนาทีได้ NHS แนะนำให้กำหนดเวลาไว้ เช่น 10 นาที ก่อนกลับไปหาลูก
5. กลับไปดูลูกเป็นระยะระหว่างที่คุณพัก National Center on Shaken Baby Syndrome แนะนำให้ไปดูลูกทุกๆ ประมาณ 10 ถึง 15 นาที
6. ห้ามเขย่าทารกเด็ดขาด RCH ระบุว่าการเขย่าอาจทำให้สมองได้รับความเสียหายและเกิดความพิการไปตลอดชีวิต

RCH ยังแนะนำให้ลดภาระอื่นๆ ลงเท่าที่ทำได้ เช่น ใช้อาหารที่เตรียมไว้ล่วงหน้า และขอความช่วยเหลือในทางปฏิบัติจากครอบครัวและเพื่อนๆ

เมื่อไรที่การร้องไห้อาจไม่ใช่แค่โคลิก?

เชื่อสัญชาตญาณของคุณ โคลิกเป็นการวินิจฉัยสำหรับทารกที่สุขภาพด้านอื่นแข็งแรงดี

โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที หากลูก:

• ร้องเสียงอ่อนหรือเสียงแหลมสูง หรือร้องไม่เหมือนเสียงร้องปกติของลูก (NHS)
• ตัวอ่อนปวกเปียก ไม่ตอบสนอง หรือปลุกให้ตื่นยากกว่าปกติ
• หายใจลำบาก หรือผิว ริมฝีปาก หรือลิ้นเป็นสีเขียวคล้ำ สีเทา ซีด หรือเป็นจ้ำๆ
• มีอาการชัก หรือมีผื่นที่ไม่จางลงเมื่อกด
• อายุต่ำกว่า 3 เดือนและมีอุณหภูมิ 38°C (100.4°F) ขึ้นไป ซึ่งคู่มือการขอความช่วยเหลือเร่งด่วนของ NHS ระบุไว้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ควรเรียกรถพยาบาล
• มีกระหม่อมโป่งตึง
• ไม่มีผ้าอ้อมเปียกเลยในช่วง 8 ชั่วโมงที่ผ่านมา
• อาเจียนเป็นสีเขียวหรือสีเหลือง ซึ่ง Sydney Children's Hospitals Network ระบุว่าอาจหมายถึงลำไส้บิดหรืออุดตัน และต้องเรียกรถพยาบาลหรือไปแผนกฉุกเฉินที่ใกล้ที่สุด
• อาเจียนเป็นเลือด ซึ่งคู่มือเรื่องการอาเจียนของ NHS ระบุไว้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ควรเรียกรถพยาบาลหรือไปห้องฉุกเฉิน (A&E)

นัดพบแพทย์ด่วนภายในวันนี้ (แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP), สายด่วนให้คำปรึกษาด้านสุขภาพในพื้นที่ หรือบริการนอกเวลาทำการ) หากลูก:

• ไม่ยอมกิน หรือมีสัญญาณของภาวะขาดน้ำ เช่น ผ้าอ้อมเปียกน้อยกว่าปกติ
• อาเจียนพุ่ง
• มีเลือดปนในอุจจาระ
• ท้องบวมหรือกดแล้วเจ็บ
• ร้องไห้ไม่หยุดและดูทุกข์ทรมานมาก

รายการนัดพบแพทย์ภายในวันนี้อ้างอิงตามหน้าข้อมูลเรื่องกรดไหลย้อนของ NHS ซึ่งระบุว่าอาการเหล่านี้เป็นเรื่องเร่งด่วน หน้าดังกล่าวของ NHS ยังระบุอาเจียนสีเขียวหรือสีเหลือง และอาเจียนที่มีเลือดปนไว้ในรายการนั้นด้วย แต่คู่มือนี้ใช้คำแนะนำกรณีฉุกเฉินที่เข้มงวดกว่าข้างต้น หากลูกดูไม่สบายมากร่วมด้วย โปรดโทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ

โปรดปรึกษาแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณโดยเร็ว หาก:

• คุณกังวลเรื่องการร้องไห้ของลูก หรือดูเหมือนไม่มีวิธีไหนช่วยได้เลย
• ลูกมีการเติบโตหรือน้ำหนักขึ้นไม่เป็นไปตามที่คาดไว้
• ลูกยังร้องไห้หนักหลังอายุ 4 เดือน
• คุณรู้สึกว่ารับมือได้ยาก

พ่อแม่จะหาความช่วยเหลือได้จากที่ไหน?

โคลิกทำให้ใครก็เหนื่อยล้าได้ ติดต่อ แพทย์ของคุณหรือบริการสุขภาพเด็กในพื้นที่ เพื่อรับคำแนะนำและมีคนพร้อมรับฟัง หากคุณรู้สึกหดหู่ วิตกกังวล หรือไม่เป็นตัวของตัวเองบ่อยๆ โปรดปรึกษาแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) ที่ดูแลคุณ หรือโทร บริการสุขภาพจิตช่วงตั้งครรภ์และหลังคลอดในพื้นที่ (ดูอารมณ์หลังคลอด) RCH ระบุว่าหากคุณกังวลว่าอาจทำร้ายตัวเองหรือลูก และไม่สามารถดูแลให้ทั้งคุณและลูกปลอดภัยได้ ให้วางลูกไว้ในที่ปลอดภัยแล้วโทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ หรือโทร สายด่วนช่วยเหลือภาวะวิกฤตในพื้นที่

การจดบันทึกง่ายๆ ว่าลูกเริ่มร้องและหยุดร้องเมื่อไร การกิน และอะไรที่ช่วยได้ จะช่วยให้เห็นว่าการร้องไห้มักเกิดถี่ในช่วงเย็นหรือไม่ และทำให้แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป (GP) หรือพยาบาลสุขภาพเด็กที่ดูแลคุณเห็นภาพที่ชัดเจน