Kontrol et ve teselli et, bebeğinizi beşiğine uyanıkken yatırdığınız, odadan çıktığınız ve giderek uzayan belirli aralıklarla kısa ve sakin kontroller için geri döndüğünüz bir uyku tekniğidir. Birkaç adla bilinir: kontrollü teselli, kontrollü ağlatma, kademeli söndürme ve özellikle ABD'de Ferber yöntemi. RACGP'nin kontrollü ağlatma hakkındaki SSS belgesi bu yöntemi 6 aylık ve daha büyük sağlıklı bebekler için öneriyor, örnek kontrol aralıkları olarak 2, 4, 6, 8 ve 10 dakikayı veriyor ve işe yaraması için yaklaşık beş ila yedi gece gerektiğini söylüyor.
Birkaç seçenekten biridir. Yan yana bir karşılaştırma için uyku eğitimine genel bakış rehberimize bakın.
Ferber yöntemi, kontrollü teselli ve kontrollü ağlatma nedir?
Bunlar aynı yaklaşımın farklı adlarıdır.
- Kontrollü teselli, Avustralya'daki sağlık kuruluşlarının çoğunun kullandığı terimdir. Royal Children's Hospital Melbourne (RCH) bunu, yanında kalma yöntemiyle birlikte kanıta dayalı iki yatıştırma tekniğinden biri olarak sayıyor.
- Kontrollü ağlatma daha eski addır. RACGP, kontrollü ağlatmanın “‘kontrollü teselli’ ya da ‘kademeli söndürme’ olarak da bilindiğini” söylüyor.
- Kademeli söndürme, Gradisar ve arkadaşlarının 2016'da Avustralya'da yaptığı çalışma gibi araştırmalarda kullanılan terimdir.
- Ferber yöntemi (ya da “Ferberleme”) ABD'de yaygın olarak kullanılan addır. 1980'lerde bebeklerde ve küçük çocuklarda gece uyanmaları ve gece ağlamaları üzerine yazan Richard Ferber'e atıfta bulunur (Ferber, 1987).
Kontrol et ve teselli et, ağlamaya bırakma ile aynı şey değildir. RACGP, söndürme yönteminde ebeveynin bebeği yatırdıktan sonra “yatak odasına asla geri dönmediğini”, kontrollü ağlatmada ise bebeği rahatlatmak için geri dönmeye devam ettiğinizi açıklıyor.
Kontrollü teselliye hangi yaşta başlanabilir?
RACGP kontrollü ağlatma gibi teknikleri 6 aylık ve daha büyük bebekler için öneriyor. 3 aydan küçük bebeklerden kendi kendilerine sakinleşmelerinin beklenmediğini ve 3 ila 6 ay arasında bebekleri birkaç dakikadan uzun süre ağlamaya bırakmamanız gerektiğini söylüyor. RCH de davranışsal uyku müdahalelerinin 6 aydan küçük bebeklere yardımcı olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığını ekliyor.
RACGP, başlamadan önce bebeğinizin sağlıklı olması gerektiğini söylüyor. Önemli bir yükümlülüğünüzün olmadığı birkaç boş geceniz olduğunda başlamanızı öneriyor. Victorian Government'ın bilgi notu, kontrollü teselliyi denemeden önce anne ve çocuk sağlığı hemşirenizle konuşmanızı tavsiye ediyor. Bu görüşme, bebeğinizin hâlâ gece beslenmesine ihtiyacı olup olmadığını (bkz. gece beslenmesini bırakma) ve bebeğiniz erken doğduysa düzeltilmiş yaşını esas alıp almamanız gerektiğini kontrol etmek için iyi bir fırsattır.
Kontrol et ve teselli et adım adım nasıl uygulanır?
Bu adımlar RACGP'nin anlatımını izliyor.
- Her zamanki sakin yatma saati rutininizi uygulayın, ardından bebeğinizi beşiğine sırtüstü yatırın.
- Bebeğiniz sakinleşene kadar ya da yaklaşık bir dakika boyunca onunla konuşun veya onu pışpışlayın. İyi geceler deyin ve odadan çıkın.
- Bebeğinize kendi kendine sakinleşme fırsatı verin. Mızıldanmayı görmezden gelin.
- Bebeğiniz ağlamaya başlarsa, geri girmeden önce belirlediğiniz ilk aralığı, örneğin 2 dakikayı bekleyin.
- Onu en fazla yaklaşık bir dakika boyunca ya da sakinleşene ama uyumayana kadar rahatlatın. Kucağınıza almadan yatıştırmayı deneyin.
- Sakin ama hâlâ uyanıkken yeniden odadan çıkın ve bir sonraki, daha uzun aralığı bekleyin.
- Bebeğiniz uykuya dalana kadar planladığınız aralıklarla girip çıkmaya devam edin.
- Bebeğiniz gece uyanırsa aynı rutini uygulayın.
Örnek kontrol aralıkları
| Örnek | Her kontrolden önce bekleme süresi |
|---|---|
| RACGP örneği 1 | 2, ardından 4, 6, 8 ve 10 dakika |
| RACGP örneği 2 | 5, ardından 10 ve 15 dakika |
Bunlar hedef değil, örnektir. Her seferinde sakin bir şekilde tekrarlayabileceğiniz bir sıralama seçin. Bebeğiniz ağlarken zaman çok uzun gelebileceği için birçok aile aralıkları bir yere yazar.
Kontrol için odaya girdiğinizde ne yapmalısınız?
RACGP kontrolü kısa bir güvence olarak tanımlıyor: “iyi geceler, uyku vakti” gibi sakin bir cümle ve en fazla yaklaşık bir dakika süren bir pışpışlama. Amaç, bebeğinizi kendiniz uyutmak değil, yakınında olduğunuzu ona bildirmektir.
Kontrolleri sade tutun. Işıklar loş, sesiniz alçak, her seferinde aynı birkaç kelime. Bebeğiniz ayağa kalktıysa onu yeniden sırtüstü yatırabilirsiniz. Kendi başına uykuya dalma fırsatı bulması için o sakin ama uyanıkken odadan çıkın.
Kontroller bebeğinizi sakinleştirmek yerine daha da hareketlendiriyor gibi görünüyorsa bu faydalı bir bilgidir. RACGP, bazı bebeklerin odada kaldığınız yanında kalma yöntemine daha iyi yanıt verdiğini belirtiyor.
Kontrollü tesellinin işe yaraması ne kadar sürer?
RACGP bunun yaklaşık beş ila yedi gece sürdüğünü söylüyor. İlk birkaç gece çoğu zaman en zor gecelerdir ve bebekler “uykuya dalmadan önce iki saate kadar ağlayabilir/itiraz edebilir”. Sonrasında uykuya dalma süresi genellikle oldukça hızlı kısalır.
RACGP ayrıca kontrollü ağlatmanın bebeklerin yaklaşık %80'inde işe yaradığını, geri kalan %20'nin ise yanında kalma gibi başka tekniklere daha iyi yanıt verebileceğini söylüyor. Ortada zor bir gece yaşanması sık görüldüğü için ilerlemeyi gece gece değil, hafta boyunca değerlendirin.
Ne zaman bırakmalı ya da yaklaşımı değiştirmelisiniz?
İstediğiniz zaman bırakabilirsiniz. RACGP, bebeğiniz ağlıyorsa onu kucağınıza almanın, kısa bir beslenme ya da sarılma sunmanın ve onu yeniden yatırmanın, hatta kucağınızda uyutup ertesi gece yeniden denemenin sorun olmadığını söylüyor.
Şu durumlarda bırakın, ara verin ya da danışın:
- bebeğiniz hastaysa; RCH, hastalık sırasında ara vermenin ve iyileştiğinde yeniden başlamanın sorun olmadığını söylüyor
- beş ila yedi gecenin sonunda hiçbir düzelme görmüyorsanız; RACGP bunun profesyonel destek alma zamanı olduğunu söylüyor
- bebeğinizin ağlaması farklı geliyorsa, bir yeri ağrıyor gibi görünüyorsa ya da onun için endişeleniyorsanız
- size doğru gelmiyorsa ya da ağlamaya dayanamıyorsanız; kademeli uzaklaşma ve duyarlı yatıştırma daha nazik alternatiflerdir
Kontrollü ağlatma bebeklere zarar verir mi?
Avustralya'da yapılan randomize çalışmalar bu konuyu yakından inceledi.
- Gradisar çalışmasında 6 ila 16 aylık 43 bebek rastgele olarak kademeli söndürme, yatma saatini kaydırma ya da uyku konusunda bilgilendirme gruplarına ayrıldı. Kademeli söndürme uykuya dalma süresini kısalttı ve gece uyanmalarını azalttı. Bebeklerde kortizol (bir stres göstergesi) biraz düştü ve 12 aylık takipte duygusal ya da davranışsal sorunlar veya bağlanma açısından hiçbir fark yoktu.
- Price beş yıllık takip çalışmasına, bebekleri 8 ila 10 aylıkken kontrollü teselli ya da yanında kalma hakkında bir ila üç kez hemşire görüşmesi yapan 225 aile katıldı. 6 yaşında duygusal sorunlar ya da davranım sorunları, stres, ebeveyn–çocuk ilişkisi veya annenin ruh sağlığı açısından hiçbir fark yoktu.
Bu çalışmalar 6 aydan büyük sağlıklı bebeklerle yapıldı. Yenidoğanlar hakkında bilgi vermiyorlar ve kontrollü tesellinin daha nazik yaklaşımlardan daha iyi olduğunu göstermiyorlar.
Kontrol et ve teselli et yöntemini nasıl güvenli uygularsınız?
Her gece önce güvenli uyku gelir. AAP'nin güvenli uyku önerileri, bebeğinizi 1 yaşına kadar her uykuda sırtüstü, kendi beşiğinde sert ve düz bir yüzeye, yastık, beşik koruması, yumuşak oyuncak ya da ağırlıklı ürünler olmadan, sigara dumanı olmayan bir evde yatırmanızı ve en az 6 ay boyunca aynı odayı paylaşmanızı söylüyor.
Ağlama sizi zorlamaya başladıysa bebeğinizi beşiğine yatırın, odadan çıkın ve sakinleşmek için kendinize birkaç dakika tanıyın. Bir bebeği asla sarsmayın. Destek için doktorunuz veya yerel bir çocuk sağlığı hizmeti ile iletişime geçin.
Bebeğiniz horluyorsa ya da uykuda nefesi duraklıyor gibi görünüyorsa yakın bir zamanda aile hekiminizden ya da çocuk sağlığı hemşirenizden randevu alın; RCH bunun bir doktor tarafından değerlendirilmesi gerektiğini söylüyor. AAP'nin uyku apnesi rehberi, nefes 20 saniyeden uzun süre durursa ya da bebeğiniz solgunlaşır, morarır veya grileşirse ambulans çağırmanızı söylüyor; bu durumda yerel acil durum numarası numarasını arayın. Beslenme, kilo ya da kendi başa çıkma durumunuz sizi endişelendiriyorsa da aile hekiminize veya çocuk sağlığı hemşirenize görünün.
Denerken neleri not etmek faydalı olur?
Yatma saatini, yatıştırmanın ne kadar sürdüğünü, kaç kontrol yaptığınızı ve her gece uyanmasını yazın. Başlamadan önceki haftayı sonraki haftayla karşılaştırmak, eğilimi tek bir geceden çok daha net gösterir; çocuk sağlığı hemşirenize gittiğinizde yanınızda götürmek için de faydalıdır.





