Odgłosy dziecka podczas snu: stękanie, drgnięcia i oddychanie

Większość stęknięć, pisków, posapywań i drgnięć, które słyszysz u swojego dziecka w nocy, jest normalna. Noworodki spędzają dużo czasu w fazie snu aktywnego, kiedy się ruszają, wydają odgłosy i oddychają nieregularnie, czasem robiąc kilkusekundową przerwę przed serią szybszych oddechów. Liczy się to, jak Twoje dziecko wygląda: normalny kolor skóry, oddychanie bez wysiłku i powrót do regularnego rytmu. Stękanie przy każdym oddechu, trudności z oddychaniem, siny, szary lub bardzo blady kolor skóry albo długa przerwa w oddychaniu nie są normalne i wymagają pilnej pomocy.

Dlaczego moje dziecko jest tak głośne podczas snu?

Dzieci przechodzą cyklicznie od snu aktywnego do spokojnego i z powrotem. Przewodnik AAP po fazach snu noworodka podaje, że sen noworodka dzieli się mniej więcej po równo na sen aktywny (REM) i spokojny (non-REM).

W fazie snu aktywnego Twoje dziecko może drgać lub gwałtownie poruszać rękami albo nogami, a jego oczy mogą poruszać się pod zamkniętymi powiekami. Przewodnik AAP o zachowaniu noworodka dodaje, że w płytkim śnie dzieci mogą kwilić, płakać, pojękiwać lub wydawać inne dziwne odgłosy. W głębokim, spokojnym śnie ruchy ustają, a Twoje dziecko trudniej obudzić.

Dlatego dziecko, które brzmi na niespokojne, może nadal spać. Jeśli Twoje dziecko wydaje odgłosy, ale oddycha swobodnie i ma normalny kolor skóry, rozsądnie jest przez chwilę popatrzeć i posłuchać, zanim je podniesiesz. Więcej o tym, jak zorganizowany jest sen noworodka, przeczytasz w artykule wzorce snu noworodka.

Które odgłosy dziecka podczas snu są normalne?

Te wyjaśnienia pochodzą z przewodnika AAP o zachowaniu noworodka, w którym zaznaczono też, że bulgotanie w gardle ma tendencję do narastania podczas snu, a zatkany nos może utrudniać karmienie. Jeśli nosek jest zatkany, zajrzyj do artykułu przeziębienie i katar.

Czy to normalne, że moje dziecko robi przerwy między oddechami?

Krótkie przerwy są częste i nazywa się je oddechem okresowym. AAP opisuje oddech, który często jest nieregularny i może zatrzymać się na 5 do 10 sekund, a potem wraca z serią szybszych oddechów, zanim się wyrówna. Najważniejsze i uspokajające jest to, że kolor skóry Twojego dziecka podczas tych przerw się nie zmienia.

Przewodnik AAP o zachowaniu noworodka podaje, że przerwy krótsze niż 10 sekund są normalne, jeśli dziecko jest w tym czasie spokojne, a prawidłowa częstość oddechów to mniej niż 60 oddechów na minutę. Krótkotrwały szybki oddech również może być normalny, jeśli zwolni mniej więcej w ciągu minuty.

Strony AAP podają różne ramy czasowe, w których oddech okresowy się wycisza: od około 1 miesiąca w narzędziu do sprawdzania objawów do około 6 miesięcy w przewodniku o bezdechu sennym. Tak czy inaczej, powinien on stawać się mniej zauważalny w ciągu pierwszych miesięcy.

Kiedy przerwa w oddychaniu nie jest normalna:

• U noworodka przerwa dłuższa niż 10 sekund, nawet jeśli potem Twoje dziecko oddycha normalnie: przewodnik AAP o noworodkach zaleca natychmiastowe szukanie pomocy medycznej.
• Przerwa dłuższa niż 20 sekund lub każda przerwa z bladym, sinym lub szarym kolorem skóry: przewodnik AAP o bezdechu sennym zaleca wezwanie karetki, więc zadzwoń pod lokalny numer alarmowy.
• Przerwy w połączeniu z innymi objawami choroby: NHS wymienia przerwy w oddychaniu lub nieregularny oddech wśród problemów z oddychaniem, które mogą być objawem poważnej choroby, obok oddychania z dużym wysiłkiem.

Jeśli Twoje dziecko nie oddycha, zadzwoń pod lokalny numer alarmowy i postępuj zgodnie z instrukcjami dyspozytora. Na kursie pierwszej pomocy dla niemowląt nauczysz się, co robić.

Kiedy stękanie jest oznaką problemu?

Stękanie podczas snu lub przy robieniu kupki jest częste i zwykle nie ma powodu do niepokoju. Stękanie staje się sygnałem ostrzegawczym, gdy zmienia się jego charakter:

• Przewodnik AAP o zachowaniu noworodka wymienia nowe pojękiwanie lub stękanie przy każdym oddechu jako powód do wezwania karetki.
• NHS zaleca wezwanie pomocy w nagłym wypadku, jeśli Twoje dziecko oddycha bardzo szybko lub ma trudności z oddychaniem, i zaznacza, że może ono przy oddychaniu stękać lub wciągać brzuszek.
• NHS podaje również, że bardzo małe dzieci z problemami z oddychaniem mogą wydawać dźwięk przypominający beczenie jagnięcia.

Różnica tkwi w rytmie i wysiłku. Pojedyncze stęknięcie od czasu do czasu u dziecka, które poza tym jest spokojne, jest normalne. Stęknięcie przy każdym oddechu, z szybkim oddechem lub wciąganiem skóry przy szyi, między żebrami lub na brzuszku, normalne nie jest.

Dlaczego moje dziecko drga lub wzdryga się we śnie?

AAP podaje, że nagłe wzdrygnięcia lub drgnięcia ramion, dłoni lub nóg, które występują tylko podczas snu, są najprawdopodobniej normalne. Zwykle pojawiają się wkrótce po zaśnięciu dziecka i trwają kilka sekund, choć mogą się powtarzać.

AAP radzi podejrzewać napad drgawkowy, jeśli drgania występują, gdy Twoje dziecko nie śpi, lub trwają dłużej niż 10 sekund. NHS wymienia napad drgawkowy jako powód do wezwania pomocy w nagłym wypadku, więc zadzwoń pod lokalny numer alarmowy, jeśli uważasz, że Twoje dziecko go ma. Nagranie wideo tych ruchów może później pomóc lekarzowi.

Odruch zaskoczenia (odruch Moro) to coś innego: krótkie zesztywnienie z gwałtownie rozrzuconymi rękami i otwierającymi się dłońmi, zwykle po hałasie lub nagłym ruchu. AAP podaje, że jest on częsty po urodzeniu i stopniowo zanika do około 4. miesiąca. Otulanie może w tym pomóc niektórym małym dzieciom; zajrzyj do artykułu otulanie.

Czy to normalne, że dziecko chrapie?

Okazjonalne chrapanie z posapywaniem, zwłaszcza przy zatkanym nosie lub przeziębieniu, zdarza się często. Chrapanie, które pojawia się w większość nocy, to co innego. Przewodnik AAP o bezdechu sennym wymienia częste chrapanie i problemy z oddychaniem w nocy jako możliwe objawy obturacyjnego bezdechu sennego i zaleca, aby od razu poinformować o tym lekarza dziecka. Umów wizytę u lekarza rodzinnego, jeśli Twoje dziecko chrapie w większość nocy, i wspomnij o wszelkich zauważonych przerwach w oddychaniu, łapaniu powietrza lub niespokojnym śnie.

Co oznacza głośny lub piszczący oddech?

Powtarzający się, wysoki pisk przy wdechu dziecka nazywa się stridorem. Przewodnik AAP o stridorze i laryngomalacji podaje, że laryngomalacja, czyli wiotkość krtani, jest częstą przyczyną u noworodków. Objawy zwykle zaczynają się w ciągu kilku dni do kilku tygodni po urodzeniu i zwykle ustępują około 1. roku życia, choć całkowicie mogą zniknąć dopiero w wieku od 18 miesięcy do 2 lat.

AAP zaleca, aby dzieci z głośnym oddechem zostały zbadane pod kątem laryngomalacji, zwłaszcza jeśli dodatkowo mają:

• trudności z karmieniem albo łapanie powietrza lub krztuszenie się podczas karmienia
• częste ulewanie i marudzenie po karmieniu
• wciąganie skóry przy szyi lub między żebrami przy każdym oddechu
• przerwy w oddychaniu podczas snu

Bez względu na przyczynę głośnego oddechu nadal kładź dziecko do każdego snu na plecach, zgodnie z zaleceniami NHS dotyczącymi SIDS, chyba że lekarz Twojego dziecka udzieli Ci innych, indywidualnych zaleceń. Nie używaj klinów ani pozycjonerów; zajrzyj do artykułu bezpieczny sen.

Kiedy szukać pomocy

Jak podaje NHS, na ciemniejszej skórze zmiany koloru mogą być łatwiej widoczne na dłoniach, podeszwach stóp, ustach, języku lub wewnętrznej stronie policzków.

Natychmiast zasięgnij porady lekarskiej, jeśli Twój noworodek miał przerwę w oddychaniu dłuższą niż 10 sekund, a potem doszedł do siebie, lub wydaje się mieć łagodne trudności z oddychaniem. AAP zaleca w obu przypadkach od razu szukać pomocy. Zadzwoń do lekarza rodzinnego lub pod lokalną infolinię z poradami zdrowotnymi, a jeśli nie możesz szybko uzyskać porady, jedź na szpitalny oddział ratunkowy (SOR).

Wkrótce umów wizytę u lekarza rodzinnego, jeśli Twoje dziecko chrapie w większość nocy, ma piszczący oddech, który jest nowy lub staje się głośniejszy, albo głośny oddech z problemami z karmieniem lub częstym ulewaniem, a także jeśli nie masz pewności, czy dany odgłos jest normalny. Krótkie nagranie wideo z tym dźwiękiem oraz notatka, kiedy się pojawia i jak długo trwają przerwy, bardzo pomogą lekarzowi.

Ufaj swojej intuicji. NHS zaleca natychmiastowe szukanie pomocy, jeśli Twoje dziecko źle się czuje i masz wrażenie, że dzieje się coś poważnego.