Buikligging: wanneer je begint, hoelang per leeftijd en wat als je baby er een hekel aan heeft

Buikligging betekent dat je je baby op de buik legt om te spelen terwijl je baby wakker is en jij er vlak bij bent. Je kunt beginnen op de dag dat je je baby mee naar huis neemt, met sessies van maar een minuutje of twee, en het opbouwen naarmate je baby sterker wordt. Het maakt hoofd, nek, armen en rug sterker voor omrollen, zitten en kruipen, en geeft de achterkant van het hoofdje even rust van het platliggen.

De gids van de AAP over buikligging stelt voor om te beginnen met ongeveer 3 tot 5 minuten, 2 tot 3 keer per dag, en de gids over veilig slapen van de AAP stelt voor om met 7 weken op te bouwen naar minstens 15 tot 30 minuten per dag. De WHO raadt minstens 30 minuten per dag aan, verspreid over de dag, voor baby's die zich nog niet zelf verplaatsen. Slapen gebeurt altijd op de rug.

Waarom is buikligging belangrijk?

Omdat baby's op hun rug slapen, liggen ze veel op die manier. De pagina van Pregnancy, Birth and Baby over buikligging legt uit dat buikligging je baby een nieuwe houding geeft, een platte plek op het hoofdje helpt voorkomen en de kracht in hoofd, nek en bovenlichaam opbouwt voor kruipen, omrollen, rechtop zitten en staan.

Red Nose in Australië zegt dat spelen op de buik helpt bij de ontwikkeling van de spieren in armen, nek en rug, baby's kan helpen voorbereiden op kruipen en zitten, en kan helpen een scheef gegroeid hoofdje te voorkomen. De AAP zegt dat het baby's helpt de spieren en vaardigheden op te bouwen die ze nodig hebben om belangrijke mijlpalen te bereiken.

Je ziet die kracht terug in de mijlpalenlijsten. Met 4 maanden staat op de checklist van de CDC onder meer dat je baby zich in buikligging opdrukt op de ellebogen of onderarmen. Met 6 maanden staat op de checklist van de CDC voor 6 maanden onder meer dat je baby zich opdrukt met gestrekte armen en van buik naar rug rolt. Zie omrollen.

Wanneer begin je met buikligging?

Vanaf de geboorte. De AAP zegt dat je kunt beginnen op de dag dat je baby uit het ziekenhuis thuiskomt, Red Nose zegt vanaf de geboorte, waarbij je de tijd langzaam opbouwt, en Pregnancy, Birth and Baby zegt kort na de geboorte, als onderdeel van een fijn dagritme.

Als je baby te vroeg is geboren of een aandoening heeft die invloed heeft op hoe je baby kan liggen, vraag dan aan het zorgteam van je baby hoe je buikligging kunt aanpassen. Pregnancy, Birth and Baby merkt op dat baby's met een lage spierspanning, zoals sommige baby's met het syndroom van Down, baat kunnen hebben bij buikligging met een lievelingsspeeltje om het optillen van het hoofdje te stimuleren.

Hoeveel buikligging heeft een baby per leeftijd nodig?

Bronnen beschrijven een geleidelijke opbouw in plaats van een vast doel:

Deze totalen zijn een richtlijn voor de hele dag, niet voor één sessie, en een paar korte keren tellen ook mee.

De WHO raadt ook aan dat baby's meerdere keren per dag actief zijn, vooral door samen op de grond te spelen, en dat ze niet langer dan 1 uur achter elkaar vastzitten in een kinderwagen, kinderstoel of draagzak. Schermtijd raadt de WHO op deze leeftijd niet aan.

Hoe doe je buikligging?

Begin waar je baby zich het prettigst voelt, en ga naar de grond naarmate je baby sterker wordt.

1. Op je borst. De AAP stelt voor om op je rug te gaan liggen met je baby op je borst. Je baby tilt het hoofdje op en gebruikt de armpjes om naar je gezicht te kijken.
2. Over je schoot. Pregnancy, Birth and Baby stelt voor om je baby op de buik over je schoot te leggen, wat veel pasgeborenen makkelijker vinden.
3. Op de grond. Leg je baby op een kleed of speelkleed op de grond. Ga op ooghoogte liggen, zodat je baby je gezicht kan zien.
4. Maak het interessant. De AAP stelt voor om jezelf of een speeltje net buiten bereik te plaatsen, of speeltjes in een kring neer te leggen, zodat je baby in verschillende richtingen reikt. Pregnancy, Birth and Baby stelt een onbreekbare spiegel voor, een prentenboek of een speeltje dat je heen en weer beweegt. Bij de activiteiten van de CDC voor 6 maanden hoort speeltjes net buiten bereik leggen om omrollen te stimuleren.
5. Kies je moment. De AAP stelt voor na een verschoning of als je baby wakker wordt uit een dutje. Pregnancy, Birth and Baby zegt dat je een moment kiest waarop je baby vrolijk en alert is.

Wat als mijn baby een hekel heeft aan buikligging?

Veel baby's protesteren in het begin. De AAP zegt dat sommige baby's de houding eerst niet fijn vinden, en dat de meeste het na verloop van tijd leuk gaan vinden.

• Houd het kort. Een minuutje of twee per keer, een paar keer per dag, is ook buikligging. Stop voordat je baby echt van streek raakt en probeer het later opnieuw.
• Verander van houding of plek. Pregnancy, Birth and Baby stelt voor om de activiteit of de plek te veranderen, of te gaan liggen en je baby op je borst te leggen terwijl je met de handjes en voetjes speelt.
• Zorg voor gezelschap. Ga ernaast liggen en praat, zing, aai over het ruggetje of wieg je baby zachtjes. De AAP stelt voor om een ouder kind met je baby te laten spelen terwijl jij toezicht houdt.
• Elk beetje telt. Red Nose zegt dat elk moment dat je baby niet op de rug ligt een vorm van buikligging is.
• Let op het buikje. Pregnancy, Birth and Baby zegt dat baby's met reflux buikligging ongemakkelijk kunnen vinden en stelt voor om het vóór een voeding te proberen.

Als je sessies in een dagboek bijhoudt, noteer dan wat je baby fijn vond en hoelang, niet alleen de minuten. Dat is handig om te delen bij een controle als buikligging lastig gaat.

Voorkomt buikligging een plat hoofdje?

Het helpt. De gids van de NHS over een plat hoofdje zegt dat het vaak voorkomt dat jonge baby's een platte plek krijgen, dat dit geen invloed heeft op hun hersenen of ontwikkeling, en dat het meestal beter wordt naarmate ze groeien. De NHS stelt voor: veel buikligging onder toezicht, speeltjes verplaatsen zodat je baby het hoofdje naar beide kanten draait, afwisselen aan welke kant je voedt en draagt, en je baby niet lang laten liggen in een kinderwagen of laten zitten in een autostoeltje. De AAP stelt ook voor om de tijd in schommelstoeltjes, wipstoeltjes en autostoeltjes te beperken.

Het NICHD zegt dat platte plekken door op de rug slapen meestal niet gevaarlijk zijn en doorgaans verdwijnen zodra een baby gaat zitten. Verander nooit de slaaphouding van je baby om een platte plek te voorkomen: de NHS zegt dat baby's altijd op hun rug horen te slapen.

Hoe houd je buikligging veilig?

• Elke keer wakker en onder toezicht. De AAP zegt dat buikligging voor baby's is die wakker zijn en onder nauw toezicht liggen. Red Nose voegt toe: niet te moe.
• Laat je baby nooit alleen op de buik liggen. Pregnancy, Birth and Baby zegt dat het heel gevaarlijk kan zijn als je baby op de buik in slaap valt of als de luchtwegen bedekt raken.
• Slaperige baby, terug naar bed. Als je baby slaperig wordt, zegt Pregnancy, Birth and Baby dat je je baby op de rug in het bedje legt om te slapen.
• Gebruik een veilige ondergrond. Een kleed of mat op de grond, in plaats van een bed of bank waar je baby af kan rollen of in kussens kan wegzakken.
• Let op je eigen vermoeidheid. Als je baby op je borst ligt en je slaperig begint te worden, leg je baby dan in het bedje. Zie contactdutjes en veilig slapen.

Wanneer hulp zoeken

Bel nu het lokale alarmnummer als je baby moeite heeft met ademen, blauw, grauw of heel bleek wordt, slap is of moeilijk wakker te krijgen, of een aanval (stuip) krijgt, tijdens buikligging of op elk ander moment. Deze staan op de lijst van de NHS van wanneer je dringend hulp zoekt.

Praat met je huisarts of jeugdverpleegkundige als:

• het hoofdje van je baby altijd naar één kant gekanteld is of je baby moeite heeft om het te draaien, wat volgens de NHS een teken kan zijn van stijve nekspieren (torticollis)
• je je zorgen maakt over de vorm of grootte van het hoofdje van je baby
• je baby rond 4 maanden het hoofdje niet stil houdt als je je baby vasthoudt of zich in buikligging niet opdrukt op de onderarmen, allebei punten op de checklist van de CDC
• je baby een vaardigheid lijkt kwijt te raken die je baby eerder had

Het advies van de CDC is om niet te wachten: deel je zorgen en vraag naar een ontwikkelingsonderzoek. Zie mijlpalen van 0 tot 3 maanden en mijlpalen van 4 tot 6 maanden.