Napady złości to normalna część rozwoju małego dziecka, a nie oznaka złego rodzicielstwa czy „niegrzecznego” dziecka. Strona NHS o napadach złości podaje, że zwykle zaczynają się one około 18. miesiąca życia, a w wieku 4 lat są znacznie rzadsze. American Academy of Pediatrics (AAP) podaje, że najczęściej zdarzają się między 1. a 3. rokiem życia i po 3. roku życia zwykle łagodnieją. Najbardziej pomaga zachowanie spokoju, zadbanie o bezpieczeństwo wszystkich, trzymanie się ustalonej granicy bez prawienia kazań i planowanie z uwzględnieniem głodu, zmęczenia i frustracji, które wywołują wiele z nich.
Dlaczego maluchy mają napady złości?
Maluchy chcą zrobić i powiedzieć znacznie więcej, niż potrafią. NHS wyjaśnia, że chcą wyrazić siebie, ale przychodzi im to z trudem, więc frustracja wychodzi na zewnątrz w postaci napadu złości. Poradnik KidsHealth o napadach złości dodaje, że maluchy chcą więcej niezależności i kontroli, niż są w stanie udźwignąć, a gdy odkrywają, że czegoś nie potrafią, może pojawić się napad złości. Wraz z rozwojem mowy napady złości zwykle stają się rzadsze.
Znaczenie ma też temperament. Poradnik Pregnancy, Birth and Baby australijskiego rządu zauważa, że niektóre dzieci są z natury bardziej intensywne, uparte lub ruchliwe, a ich napady złości bywają silniejsze. Napad złości może wyglądać jak marudzenie i płacz albo krzyk, kopanie, bicie i wstrzymywanie oddechu.
| Wiek | Co podają źródła |
|---|---|
| Około 18. miesiąca życia | Napady złości zwykle się zaczynają (NHS) |
| Od 1. do 3. roku życia | Napady złości są najczęstsze (AAP, KidsHealth) |
| Po 3. roku życia | Napady złości zwykle łagodnieją (AAP) |
| Do 4. roku życia | Napady złości są znacznie rzadsze (NHS) |
| Mniej więcej do 5. roku życia | Większość dzieci z nich wyrasta (Pregnancy, Birth and Baby) |
Co wywołuje napady złości u maluchów?
Wciąż powtarza się tych samych kilka wyzwalaczy. Pregnancy, Birth and Baby, NHS i KidsHealth wymieniają:
- zmęczenie, głód lub chorobę
- frustrację, także przy próbach zrobienia czegoś, co przekracza możliwości dziecka
- usłyszenie „nie” albo niedostanie czegoś, czego dziecko chce
- potrzebę uwagi lub zazdrość o inne dziecko
- nudę albo niepokój związany z nową sytuacją
- stres lub konflikty w domu
- zbyt dużo czasu przed ekranem
Znajomość typowych wyzwalaczy Twojego dziecka to najbardziej przydatne narzędzie zapobiegania, jakie masz. Wiele rodzin zauważa, że napady złości kumulują się późnym popołudniem, przed posiłkami lub po krótkiej drzemce.
Co robić w trakcie napadu złości?
- Zadbaj o bezpieczeństwo wszystkich. Odsuń dziecko od ulicy, schodów czy twardych krawędzi. Pregnancy, Birth and Baby radzi, by poza domem wziąć dziecko na ręce i przenieść się w ciche, bezpieczne miejsce.
- Zachowaj spokój i bądź blisko. Twoja obecność pomaga dziecku czuć się bezpiecznie. NHS zwraca uwagę, że krzyk w odpowiedzi nie zakończy napadu złości.
- Nie tłumacz, nie karz i nie śmiej się. Pregnancy, Birth and Baby odradza wszystkie trzy te rzeczy w trakcie napadu złości. Twoje dziecko nie jest w tej chwili w stanie przyjąć wyjaśnień.
- Spróbuj odwrócić uwagę na początku. NHS proponuje, by z zaskoczeniem i zaciekawieniem wskazać coś innego („Patrz! Kotek”), a AAP proponuje przejście do innego pokoju lub zaśpiewanie piosenki.
- Trzymaj się granicy. NHS, Pregnancy, Birth and Baby i KidsHealth radzą, by nie ustępować żądaniu i nie przekupywać smakołykami, bo to może nauczyć dziecko, że napad złości działa.
- Pozwól, by minął. AAP radzi, by gdy dziecko jest bezpieczne, odsunąć się nieco i pozwolić, by napad złości sam się zakończył.
- Potem odbuduj kontakt. KidsHealth radzi pochwalić dziecko za to, że się uspokoiło, zaproponować przytulenie, a jeśli jest wystarczająco duże, porozmawiać o innych sposobach okazywania złości.
KidsHealth radzi dopasować reakcję do przyczyny: pocieszenie, przekąska lub drzemka, jeśli dziecko jest zmęczone, głodne lub zdenerwowane, a spokojne ignorowanie wybuchu, jeśli chodzi w nim o zwrócenie na siebie uwagi. AAP radzi też przekazać dziecko innej dorosłej osobie, gdy narasta Twoja własna frustracja.
Jak zapobiegać napadom złości?
Nie da się zapobiec każdemu napadowi złości, ale źródła są zgodne co do tego, co je ogranicza:
- Planuj z myślą o wyzwalaczach. AAP radzi zabrać przekąskę, jeśli wyzwalaczem jest głód, i chronić drzemki oraz sen, jeśli jest nim zmęczenie. KidsHealth radzi unikać zakupów, gdy dziecko jest zmęczone lub głodne. Zobacz sen malucha.
- Dawaj drobne wybory. Wybór między dwiema opcjami, które Ci odpowiadają („czerwony kubek czy niebieski?”), daje poczucie kontroli.
- Zauważaj dobre zachowanie. AAP i KidsHealth radzą chwalić konkretne zachowania, których chcesz widzieć więcej. Wskazówki CDC dotyczące pozytywnego rodzicielstwa dla maluchów mówią, by częściej reagować na pożądane zachowanie, niż karać za niepożądane.
- Pokazuj, co robić zamiast tego. CDC radzi, by zawsze mówić lub pokazywać dziecku, co powinno zrobić zamiast tego.
- Dbaj o przewidywalny rytm dnia. Pregnancy, Birth and Baby radzi stały rytm dnia, a AAP podaje, że konsekwencja w dłuższym czasie zmniejsza częstotliwość i siłę napadów złości.
- Nazywaj uczucia. NHS proponuje mówić na przykład „Wiem, że czujesz złość, bo…”, by pomóc dziecku rozpoznawać emocje. Pregnancy, Birth and Baby radzi uczyć dziecko słów na określenie silnych uczuć.
- Wybieraj, o co walczyć. KidsHealth i AAP radzą zastanowić się, czy prośba naprawdę ma znaczenie, zanim powiesz „nie”, i trzymać zakazane rzeczy poza zasięgiem wzroku.
Wielu rodzinom pomaga też jasna zapowiedź przed zmianą aktywności („jeszcze dwa zjazdy i wracamy do domu”) oraz krótkie zakupy; NHS radzi, by zakupy trwały jak najkrócej i by dziecko mogło w nich pomagać.
Jak zachować spokój w trakcie napadu złości?
Twój spokój to coś, co dziecko od Ciebie pożycza. Pregnancy, Birth and Baby radzi powoli oddychać i liczyć do 10, a jeśli czujesz, że emocje wymykają Ci się spod kontroli, przejść do innego pokoju, dopóki się nie uspokoisz, gdy dziecko jest już w bezpiecznym miejscu. AAP radzi, by w miarę możliwości poprosić o zmianę inną dorosłą osobę.
Pregnancy, Birth and Baby radzi szukać pomocy, jeśli obawiasz się, że możesz zrobić dziecku krzywdę, albo czujesz, że Twoja cierpliwość jest na wyczerpaniu. KidsHealth radzi porozmawiać z lekarzem, jeśli reagując na napady złości, często czujesz złość lub tracisz panowanie nad sobą, jeśli stale ustępujesz, by ich uniknąć, albo jeśli napady złości wywołują w domu dużo napięć. Aby uzyskać wsparcie, skontaktuj się z lekarza lub lokalną poradnię zdrowia dziecka.
Co robić, gdy maluch bije lub gryzie?
Większość małych dzieci w którymś momencie gryzie, bije lub popycha. NHS podaje, że nie oznacza to, że Twoje dziecko wyrośnie na osobę agresywną. Poradnik KidsHealth o gryzieniu podaje, że gryzienie zdarza się najczęściej między pierwszymi a drugimi urodzinami i powinno minąć mniej więcej do 3. lub 4. roku życia.
- Zareaguj od razu. AAP radzi, by nie ignorować bicia, kopania, gryzienia ani rzucania przedmiotami; przerwij je natychmiast i jasno pokaż, że tak nie wolno.
- Zachowaj spokój i stanowczość. Użyj kilku słów: „Nie wolno gryźć. Gryzienie boli”.
- Najpierw pociesz dziecko, które ucierpiało. Przemyj uszkodzoną skórę wodą z mydłem. KidsHealth radzi zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli ugryzienie jest głębokie lub krwawi.
- Nigdy nie bij ani nie gryź w odpowiedzi. NHS i KidsHealth jasno to podkreślają.
- Przekieruj uwagę i ucz. Gdy emocje opadną, ucz dziecko słów takich jak „stop” i „to moje”, a potem przejdźcie do innej zabawy.
Jeśli gryzienie się powtarza, KidsHealth proponuje krótką przerwę na wyciszenie (time-out), przyjmując orientacyjnie około 1 minuty na każdy rok życia. CDC również radzi, by w tym wieku stosować tylko bardzo krótkie przerwy na wyciszenie. NHS radzi poszukać tego, co może niepokoić dziecko, i dać silnym emocjom inne ujście, na przykład bieganie i krzyczenie w parku.
Czym są napady bezdechu afektywnego i co wtedy robić?
Niektóre maluchy wstrzymują oddech w trakcie napadu złości albo po przestraszeniu się lub uderzeniu. Strona KidsHealth o napadach bezdechu afektywnego podaje, że zdarzają się one u zdrowych dzieci w wieku od 6 miesięcy do 6 lat i są najczęstsze w wieku 6–18 miesięcy. Dzieci nie robią tego celowo i nie potrafią tego kontrolować. Royal Children's Hospital Melbourne w Australii podaje, że większość dzieci ma pierwszy napad przed 18. miesiącem życia i wyrasta z nich do 6. roku życia.
Istnieją dwa główne rodzaje:
- Napady sinicze (najczęstsze według Royal Children's Hospital): dziecko mocno płacze, robi wydech, a potem przestaje oddychać i sinieje wokół ust; może też stać się wiotkie i zemdleć.
- Napady blade: dziecko może prawie nie płakać, bardzo blednie i mdleje, czasem na krótko sztywnieje.
Sydney Children's Hospitals Network w Australii podaje, że napad trwa zwykle 30–60 sekund. KidsHealth i Royal Children's Hospital podają, że napady nie powodują długotrwałych szkód, a dzieci same zaczynają znowu oddychać.
W trakcie napadu:
- Zachowaj spokój i zostań przy dziecku.
- Połóż je na boku na podłodze, z dala od wszystkiego, co twarde lub ostre.
- Jeśli straci przytomność, sprawdź, czy w ustach nie ma jedzenia ani przedmiotów, ale nie wkładaj mu do ust palców ani niczego innego.
- Nie potrząsaj dzieckiem; Sydney Children's Hospitals Network ostrzega, że może to spowodować poważne obrażenia. Nie chlap na nie wodą.
- Potem pociesz dziecko i wróćcie do zwykłych zajęć tak normalnie, jak się da, bez nagradzania ani karania za napad.
KidsHealth radzi starać się nie ustępować przy napadach złości tylko po to, by zapobiec napadowi bezdechu. Royal Children's Hospital i KidsHealth zauważają, że niedokrwistość z niedoboru żelaza występuje częściej u dzieci, które mają takie napady, i lekarz może sprawdzić poziom żelaza.
Kiedy szukać pomocy przy napadach złości lub napadach bezdechu?
Zadzwoń natychmiast pod lokalny numer alarmowy, jeśli Twoje dziecko:
- sinieje, staje się wiotkie lub traci przytomność i nie odzyskuje jej szybko
- pozostaje sine lub nie oddycha dłużej niż około minuty (KidsHealth)
- ma drgawki lub ma trudności z oddychaniem
Niezwłocznie zgłoś się do lekarza, jeśli:
- to pierwszy napad bezdechu u Twojego dziecka (KidsHealth zaleca pomoc medyczną po pierwszym napadzie)
- Twoje dziecko ma mniej niż 6 miesięcy albo długo dochodzi do siebie po napadzie (Sydney Children's Hospitals Network)
- napady są bardzo częste, na przykład częściej niż raz dziennie lub kilka razy w tygodniu (Royal Children's Hospital)
- Twoje dziecko uderzyło się w głowę podczas napadu i potem ma objawy (Royal Children's Hospital)
Porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub pielęgniarką środowiskową, jeśli:
- napady złości stają się częstsze, gwałtowniejsze lub dłuższe (KidsHealth)
- Twoje dziecko w trakcie napadów złości często robi krzywdę sobie lub innym albo niszczy rzeczy (Pregnancy, Birth and Baby)
- napadom złości towarzyszą koszmary senne, bóle głowy lub brzucha, ponowne moczenie się lub zanieczyszczanie się kałem po nauce korzystania z toalety albo ciągłe kurczowe trzymanie się Ciebie (Pregnancy, Birth and Baby)
- napady złości utrzymują się, gdy Twoje dziecko zaczyna chodzić do szkoły (Pregnancy, Birth and Baby)
- gryzienie nasila się zamiast słabnąć albo trwa dłużej niż mniej więcej do 3. lub 4. roku życia (KidsHealth)
- niepokoisz się o słuch, mowę lub rozwój dziecka; KidsHealth zauważa, że przyczyniać się do tego mogą problemy ze słuchem lub wzrokiem oraz opóźnienia rozwoju mowy
NHS radzi, by przy poważnych obawach dotyczących zachowania dziecka porozmawiać z lekarzem rodzinnym lub pielęgniarką środowiskową. Kamienie milowe rozwoju mowy znajdziesz w poradnikach pierwsze słowa oraz kamienie milowe od 12. do 24. miesiąca.
Co warto zapisywać?
Kilka krótkich notatek po każdym większym napadzie złości (pora dnia, co działo się tuż przed nim, ile czasu minęło od ostatniego posiłku lub snu dziecka i jak długo trwał) często ujawnia wzorzec, który możesz uwzględnić w planach. Jeśli coś Cię niepokoi, te same notatki pomogą lekarzowi rodzinnemu lub pielęgniarce środowiskowej zobaczyć, jak często zdarzają się napady złości lub napady bezdechu i czy się zmieniają.


