De ‘slaapregressie van 12 maanden’ is de naam die ouders geven aan een periode van vaker 's nachts wakker worden, protest bij bedtijd en dutjes weigeren rond de eerste verjaardag. Het is geen medische diagnose, en niet elke baby maakt het mee. Als het gebeurt, valt het meestal samen met echte veranderingen: zich optrekken tot staan en de eerste stapjes, verlatingsangst, en de eerste kiezen, die volgens de NHS-gids over tandjes krijgen meestal rond 12 maanden doorkomen.

De meest voorkomende valkuil op deze leeftijd is een paar dagen dutjes weigeren opvatten als een teken dat je baby toe is aan één dutje. De meeste peuters maken die overstap ergens tussen 12 en 18 maanden, en een kortdurende weigering is vaak een fase. Twee dutjes aanhouden, een stabiel bedtijdritueel en rustige, consequente nachten helpen je er meestal doorheen.

Waarom verandert de slaap rond de eerste verjaardag?

Staan, langs meubels lopen en de eerste stapjes

De mijlpalenlijst van de CDC voor 1 jaar noemt zich optrekken tot staan en lopen terwijl je kind zich aan meubels vasthoudt, en de lijst voor 15 maanden noemt een paar stapjes alleen zetten. Een baby die midden in het leren lopen zit, gaat misschien tussen slaapcycli door staan, loopt rondjes langs de rand van het bedje of is te opgewonden om tot rust te komen.

Verlatingsangst

De gids van KidsHealth over verlatingsangst zegt dat veel kinderen rond de eerste verjaardag verlatingsangst ontwikkelen. Bedtijd is het langste afscheid van de dag, dus protest als het licht uitgaat en 's nachts roepen komen vaak voor. De AAP merkt op dat veel peuters rond 15 of 18 maanden moeite met afscheid nemen beginnen te laten zien, dus dit kan in het tweede jaar komen en gaan.

De eerste kiezen

De NHS zegt dat de eerste kiezen meestal rond 12 maanden doorkomen, en noemt niet goed slapen, pijnlijk, rood tandvlees en meer kwijlen of kauwen bij de mogelijke signalen. De NHS zegt ook dat er geen bewijs is dat tandjes diarree veroorzaken. Zie tandjes krijgen.

Een druk leven

De eerste verjaardag valt vaak samen met grote veranderingen: beginnen op de kinderopvang, een ouder die weer gaat werken, de overstap van flessen naar bekers, of op reis naar familie. Elk daarvan kan de slaap een tijdje onrustig maken.

Hoeveel slaap heeft een 1-jarige nodig?

Maat Gebruikelijke bandbreedte Bron
Totaal per 24 uur 11 tot 14 uur, inclusief dutjes AASM, SCHN
Nachtslaap Ongeveer 10 tot 12 uur SCHN
Dagslaap Ongeveer 1 tot 2,5 uur verdeeld over dutjes SCHN

De American Academy of Sleep Medicine (AASM) raadt 11 tot 14 uur per 24 uur aan, inclusief dutjes, voor kinderen van 1 tot 2 jaar. Het Sydney Children's Hospitals Network (SCHN) zegt dat dit meestal neerkomt op ongeveer 10 tot 12 uur 's nachts plus 1 tot 2,5 uur aan dutjes overdag. De NHS noemt een iets hoger getal van ongeveer 12 tot 15 uur na de eerste verjaardag.

Voor voorbeelddagen, zie het slaapschema voor 12–18 maanden.

Is mijn 1-jarige toe aan één dutje?

Waarschijnlijk nog niet, ook als je kind deze week een dutje weigert. Het Sydney Children's Hospitals Network zegt dat twee dutjes waarschijnlijk tussen 12 en 18 maanden teruggaan naar één. De gids van KidsHealth over peuterslaap zegt dat de meeste peuters rond 18 maanden, of soms eerder, twee dutjes samenvoegen tot één middagdutje, en dat een peuter die zich verzet tegen het ochtenddutje waarschijnlijk toe is aan alleen een middagdutje.

Het verschil zit in de regelmaat. Een geweigerd dutje tijdens een periode waarin je kind ineens veel loopt of een reeks tandjes krijgt, komt vaak terug zodra alles weer rustig is. Een echte overgang ziet eruit als een vast patroon over een paar weken.

Wat je ziet Waarschijnlijk een fase Waarschijnlijk toe aan één dutje
Dutje weigeren Een paar dagen, tijdens nieuwe vaardigheden of tandjes De meeste dagen, een paar weken lang
In slaap vallen Verzet zich, slaapt dan toch Ligt lang wakker voor één van de dutjes
Bedtijd Ook moeilijke nachten Bedtijd schuift later op met twee dutjes
Met één dutje Is aan het eind van de middag helemaal op Gaat goed met een vroegere bedtijd

Bied beide dutjes aan terwijl je het aankijkt. Wordt het ochtenddutje geweigerd, dan kan rustig liggen in het bedje of een korte wandeling met de kinderwagen toch helpen, en een vroegere bedtijd kan een korte dag opvangen. Als het zover is, lees je bij van twee dutjes naar één hoe je de overstap maakt.

Wat helpt bij de slaapregressie van 12 maanden?

  1. Oefen overdag met lopen. Veel tijd om langs meubels te lopen, te staan en weer te gaan zitten geeft je peuter de kans deze vaardigheden onder de knie te krijgen terwijl hij of zij wakker is.
  2. Houd het bedtijdritueel hetzelfde. De pagina van de CDC over 15 maanden raadt een rustige, stille bedtijd aan, zoals een pyjama aantrekken, tandenpoetsen en een of twee boekjes lezen, en zegt dat vaste slaaptijden bedtijd makkelijker maken. Zie bedtijdritueel.
  3. Oefen met afscheid nemen. KidsHealth raadt een prettig, liefdevol en duidelijk afscheidsritueel aan, en altijd terugkomen wanneer je dat hebt beloofd. De AAP raadt aan afscheid kort en steeds hetzelfde te houden. Zie verlatingsangst.
  4. Neem iets vertrouwds mee naar nieuwe plekken. De CDC raadt aan een favoriet speeltje, knuffeldier of dekentje mee te nemen om je baby te troosten bij nieuwe verzorgers, wat kan helpen bij dutjes op de kinderopvang.
  5. Reageer 's nachts rustig en kort. Gaat je peuter staan, leg je kind dan weer neer, zeg een paar zachte woorden, geef een klopje en houd het licht gedimd. KidsHealth merkt op dat bij peuters te veel contact tijdens nachtelijke checks averechts kan werken.
  6. Denk na voordat je weer een fles invoert. De pagina van de AAP over gezonde slaapgewoontes raadt af een kind met een fles sap, melk of kunstvoeding naar bed te laten gaan, omdat dat tandbederf kan veroorzaken. De NHS zegt dat nachtvoedingen voor sommige baby's van 6 maanden tot een jaar misschien niet meer nodig zijn.
  7. Let op de tijd tussen wakker worden en bedtijd. Een oververmoeide peuter komt moeilijker tot rust, dus vervroeg bedtijd na een dag met korte dutjes. Zie oververmoeide baby.

Voel je je overweldigd, dan raadt de gids van Pregnancy, Birth and Baby over een huilende baby aan je kind in het bedje te leggen, weg te lopen en terug te komen als je rustig bent. Schud nooit een baby of kind.

Hoe lang duurt de slaapregressie van 12 maanden?

Cleveland Clinic zegt dat slaapregressies meestal een week of twee duren, en merkt op dat onderzoek niet heeft aangetoond dat ze als een uurwerk op een bepaalde leeftijd optreden. Geen enkele bron geeft een betrouwbare duur voor deze leeftijd. Een periode kan langer voelen als leren lopen, een nieuw tandje en de start op de kinderopvang allemaal in dezelfde maand vallen.

Pregnancy, Birth and Baby zegt dat 's nachts wakker worden na 12 maanden nog vaak voorkomt en dat peuters misschien hulp nodig hebben om weer in slaap te vallen. Het doel is dus minder en kortere keren wakker worden waarna je kind weer tot rust kan komen, niet elke nacht een perfecte nacht.

Hoe houd je de slaap veilig voor een kind dat net loopt?

  • Houd de bodem van het bedje laag. De gids van Pregnancy, Birth and Baby over bedjes zegt dat je een verstelbaar bedje voor oudere baby's in de lagere stand zet, zodat ze er niet uit kunnen vallen of klimmen.
  • Houd het bedje leeg. Laat kussens, bedbumpers en grote knuffels weg.
  • Op de rug slapen tot de eerste verjaardag. Safe to Sleep raadt aan baby's op hun rug te slapen te leggen tot ze 1 jaar zijn, en zegt dat een baby die zelf beide kanten op kan rollen in de houding mag blijven liggen die hij of zij kiest.
  • Overweeg een troostvoorwerp na de eerste verjaardag. KidsHealth zegt dat een klein troostvoorwerp, zoals een knuffel of dekentje, peuters van 1 tot 2 jaar gerust kan stellen.
  • Begint je peuter eruit te klimmen, dan is dat eerder een kwestie van veiligheid dan van slaap; zie overstap van bedje naar bed.

Wanneer zoek je hulp?

Deze niveaus zijn gebaseerd op de NHS-gids over dringende medische hulp voor kinderen onder de 5.

Bel nu het lokale alarmnummer als je kind moeite heeft met ademhalen, een blauwe, grauwe, bleke of vlekkerige huid of lippen heeft, slap is, heel moeilijk wakker te krijgen is of niet wakker te krijgen is, een stuip heeft, of in 12 uur geen natte luier heeft gehad.

Vraag vandaag nog medisch advies (huisarts of een lokale gezondheidslijn voor advies) als je kind niet eet of drinkt, al 24 uur overgeeft, koorts heeft en ziek lijkt, of als je denkt dat er iets niet goed is.

Praat binnenkort met je huisarts of jeugdverpleegkundige als de slaap steeds slechter wordt of na een paar weken niet beter is geworden, je kind de meeste nachten snurkt, of je kind vaardigheden kwijt is die het al had of mijlpalen niet bereikt. De CDC zegt dat je er vroeg mee aan de slag gaat in plaats van af te wachten als je je zorgen maakt over de ontwikkeling. Putten de onderbroken nachten je uit, dan kun je ook contact opnemen met je arts of een lokale jeugdgezondheidsdienst. Heb je gedachten om jezelf of je kind iets aan te doen, bel dan nu een lokale crisislijn of het lokale alarmnummer.

Wat je bijhoudt tijdens een zware periode

Noteer de tijden en lengte van dutjes, wanneer je kind 's nachts wakker wordt en wat hielp, plus nieuwe vaardigheden, tandjes, ziekte of veranderingen zoals beginnen op de kinderopvang. Met een paar weken aan aantekeningen kun je veel makkelijker zien of het om een tijdelijke wankele periode gaat of om een echte overstap naar één dutje.