การนอนของทารกแรกเกิดเปลี่ยนไปแทบทุกสัปดาห์ แต่ภาพรวมใน 12 สัปดาห์แรกคล้ายกัน ลูกนอนรวมมาก หลับเป็นช่วงสั้น ๆ ตลอดวันและคืน และตื่นกินนมบ่อย AAP ระบุว่าทารกแรกเกิดนอนประมาณ 16 ถึง 17 ชั่วโมงต่อวัน แต่อาจหลับครั้งละเพียง 1 หรือ 2 ชั่วโมง ส่วน NHS ระบุว่าเวลานอนรวมอาจอยู่ที่ประมาณ 18 ชั่วโมง ทารกส่วนใหญ่กินนม 8 ถึง 12 ครั้งใน 24 ชั่วโมง การร้องไห้มักเพิ่มขึ้นระหว่างสัปดาห์ที่สองถึงสี่ และร้องมากที่สุดราว 6 สัปดาห์ถึงช่วงเดือนที่สอง จังหวะกลางวันและกลางคืนเริ่มก่อตัวตั้งแต่อายุประมาณ 8 ถึง 9 สัปดาห์
คู่มือนี้อธิบายสิ่งที่พบบ่อยในแต่ละช่วง ทั้งการนอน การกินนม สิ่งที่ช่วยได้ และอาการที่ควรขอความช่วยเหลือ ใช้เป็นแนวทางคร่าว ๆ เพราะเด็กแต่ละคนเปลี่ยนไปตามจังหวะของตัวเอง หากลูกคลอดก่อนกำหนด ให้ใช้อายุปรับแก้ โดยนำอายุจริงลบด้วยจำนวนสัปดาห์ที่คลอดก่อนกำหนด ตามที่ คู่มืออายุปรับแก้ของ AAP อธิบายไว้
ภาพรวมการนอนของลูกตั้งแต่สัปดาห์ที่ 1 ถึง 12
| วัย | เวลานอนรวมใน 24 ชั่วโมง | สิ่งที่มักพบ | สิ่งที่ช่วยได้ |
|---|---|---|---|
| สัปดาห์ที่ 1 | แตกต่างกัน ราว 16–18 ชั่วโมง (AAP, NHS) | ง่วงมาก กินนมทุก 1–3 ชั่วโมง น้ำหนักลดลงบ้าง | ให้นมตามสัญญาณหิว ปลุกมากินนมหากได้รับคำแนะนำให้ทำ |
| สัปดาห์ที่ 2 | แตกต่างกัน มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) | กินนม 8–12 ครั้ง น้ำหนักเริ่มกลับเข้าใกล้น้ำหนักแรกเกิด | ให้นมตามความต้องการ พักเมื่อมีโอกาส |
| สัปดาห์ที่ 3–4 | เฉลี่ยราว 15.5 ชั่วโมงเมื่ออายุ 1 เดือน (CHOP) | ตื่นตัวมากขึ้น ยังสลับกลางวันกลางคืน ร้องไห้มากขึ้น | กลางวันให้มีแสงธรรมชาติ กลางคืนให้แสงสลัวและเงียบ |
| สัปดาห์ที่ 5–6 | มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) | ใกล้ช่วงที่ร้องมากที่สุด งอแงตอนเย็น | เตรียมแผนรับมือ ให้ลูกงีบในอ้อมแขนได้ขณะที่ผู้ดูแลตื่นอยู่ |
| สัปดาห์ที่ 7–8 | มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) | อยู่ในช่วงที่ร้องมาก เริ่มยิ้ม นาฬิกาชีวภาพเริ่มทำงานเป็นจังหวะ | แยกบรรยากาศกลางวันกลางคืน สังเกตว่าลูกพยายามพลิกตัวไหม |
| สัปดาห์ที่ 9–12 | เฉลี่ยราว 15 ชั่วโมงเมื่ออายุ 3 เดือน (CHOP) | เด็กบางคนหลับกลางคืนได้นานขึ้น การร้องไห้เริ่มลดลง | มีกิจวัตรก่อนนอนง่าย ๆ หยุดห่อตัวเมื่อถึงเวลา |
ตัวเลขเหล่านี้เป็นช่วงและค่าเฉลี่ย ไม่ใช่เป้าหมายที่ลูกต้องทำให้ได้ American Academy of Sleep Medicine (AASM) ไม่ได้กำหนดจำนวนชั่วโมงที่แนะนำในเด็กอายุต่ำกว่า 4 เดือน เพราะยังมีผลการศึกษาที่เผยแพร่ในเด็กวัยนี้น้อย ตามที่อธิบายใน เอกสารข้อสรุปร่วม KidsHealth ระบุว่าช่วงที่พบบ่อยคือ 14–17 ชั่วโมง Children's Hospital of Philadelphia (CHOP) ให้ค่าเฉลี่ย 16 ชั่วโมงเมื่อแรกเกิด 15.5 ชั่วโมงเมื่ออายุ 1 เดือน และ 15 ชั่วโมงเมื่ออายุ 3 เดือน ส่วน Australian Breastfeeding Association (ABA) อ้างถึงการศึกษาในออสเตรเลียที่พบว่าเด็กอายุต่ำกว่า 3 เดือนนอน 11–18 ชั่วโมง โดยทั่วไปลูกที่กินนมดี เติบโตดี และดูสบายดีมักได้นอนเพียงพอ คู่มือเวลานอนตามวัย อธิบายว่าตัวเลขเหล่านี้เปลี่ยนอย่างไรเมื่อลูกโตขึ้น
ช่วงเวลาตื่นระหว่างงีบและตารางนอนใช้กับทารกแรกเกิดได้ไหม
ใช้เป็นแนวคร่าว ๆ ได้ หน่วยงานด้านสาธารณสุขไม่ได้กำหนดตารางช่วงเวลาตื่นอย่างเป็นทางการ ช่วงเวลาที่เห็นกันทั่วไปมาจากผู้เผยแพร่ข้อมูลสุขภาพและใช้เป็นแนวปฏิบัติ ไม่ใช่เกณฑ์ทางคลินิก คู่มือช่วงเวลาตื่นของ Sleep Foundation ระบุว่าทารกแรกเกิดอาจตื่นสั้นเพียง 30–45 นาทีหรือนานถึง 90 นาทีได้ตามปกติ และอาจงีบวันละหกครั้งขึ้นไป โดยไม่ต้องฝืนให้ตื่นนานขึ้นเพื่อให้หลับนานขึ้น Sleep Foundation ยังระบุด้วยว่าการนอนไม่เป็นเวลาเป็นเรื่องปกติในวัยแรกเกิด
ช่วงนี้ให้ดูสัญญาณของลูกเป็นหลัก ให้กินนมเมื่อหิว และพานอนเมื่อเริ่มหาว เหม่อมอง หรืองอแง การมีลำดับคร่าว ๆ ว่ากินนม ตื่นสั้น ๆ แล้วนอน มักใช้ประโยชน์ได้มากกว่าการยึดตามนาฬิกา ดูเพิ่มเติมที่ ช่วงเวลาตื่นระหว่างงีบ และ รูปแบบการนอนของทารกแรกเกิด
สัปดาห์ที่ 1 ลูกนอนอย่างไรในสัปดาห์แรก
ทารกแรกเกิดส่วนใหญ่นอนเป็นเวลาส่วนมากทั้งกลางวันและกลางคืนในสัปดาห์แรก และตื่นเพื่อกินนมเป็นหลัก CDC ระบุว่าในวันแรก ๆ ลูกอาจอยากกินนมถี่ถึงทุก 1 ถึง 3 ชั่วโมง ในช่วงที่คุณกับลูกกำลังเรียนรู้กัน การให้นมแต่ละครั้งอาจนานและเว้นระยะไม่เท่ากัน
น้ำหนักและการปลุกมากินนม NHS ระบุว่าน้ำหนักลดลงบ้างในวันแรก ๆ เป็นเรื่องปกติ และลูกจะได้รับการชั่งน้ำหนักใน 2 สัปดาห์แรกเพื่อติดตามว่าน้ำหนักกำลังกลับขึ้นมา KidsHealth แนะนำให้ปลุกลูกมากินนมทุก 3 ถึง 4 ชั่วโมงจนเห็นว่าน้ำหนักขึ้นดี ให้ทำตามคำแนะนำของผดุงครรภ์สำหรับลูกของคุณ โดยเฉพาะหากลูกคลอดก่อนกำหนด มีตัวเหลือง หรือกินนมช้า
เสียงระหว่างนอน ทารกแรกเกิดมักมีเสียงขณะหลับ คู่มือพฤติกรรมทารกแรกเกิดของ AAP ระบุว่าการหยุดหายใจสั้นกว่า 10 วินาทีอาจเป็นปกติได้หากลูกดูสบายตลอดช่วงนั้น และเสียงครางเวลาเบ่งอุจจาระก็เป็นเรื่องปกติ แต่หากมีเสียงครางหรือเสียงโอดทุกครั้งที่หายใจ ให้โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ
ตัวเหลือง ข้อมูลเรื่องภาวะตัวเหลืองของ NHS ระบุว่าสีเหลืองมักเห็นชัดที่สุดเมื่ออายุประมาณ 3 วัน หากลูกมีตัวเหลืองในช่วงอายุน้อยกว่า 24 ชั่วโมง หรือมีตัวเหลืองร่วมกับง่วงซึมกว่าปกติ ปลุกยาก หรือไม่กินนม ให้โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ อ่านเพิ่มเติมที่ ภาวะตัวเหลืองในทารกแรกเกิด
สิ่งที่ช่วยได้ ให้นมตามสัญญาณของลูก กอดลูกแบบเนื้อแนบเนื้อ และรับความช่วยเหลือเพื่อให้ตัวคุณได้พัก เตรียมที่นอนที่ปลอดภัยตั้งแต่คืนแรกตามหัวข้อการนอนปลอดภัยด้านล่าง ส่วนเรื่องนม ดู การให้นมทารกแรกเกิด
สัปดาห์ที่ 2 มีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง
ลูกยังหลับเป็นช่วงสั้น ๆ และกินนมบ่อย CDC ระบุว่าทารกที่กินนมแม่ส่วนใหญ่กินประมาณ 8 ถึง 12 ครั้งใน 24 ชั่วโมง เฉลี่ยทุก 2 ถึง 4 ชั่วโมง คู่มือการให้นมของ AAP ระบุว่าทารกแรกเกิดที่กินนมแม่มักกินประมาณทุก 2 ชั่วโมง โดยทั่วไป 10–12 มื้อใน 24 ชั่วโมง ส่วนทารกแรกเกิดที่กินจากขวดส่วนใหญ่กินทุก 2 ถึง 3 ชั่วโมง โดยทั่วไปอย่างน้อย 8 มื้อ NHS ระบุว่าทารกส่วนใหญ่มีน้ำหนักกลับมาเท่าน้ำหนักแรกเกิดหรือมากกว่าเมื่ออายุได้ 3 สัปดาห์
วันที่ลูกหิวบ่อย หน่วยบริการสุขภาพบางแห่งระบุว่าช่วงโตเร็วครั้งแรกอาจอยู่ราว 2 ถึง 3 สัปดาห์ โครงการ WIC ของ Maryland Department of Health ระบุว่าสำหรับทารกส่วนใหญ่ช่วงโตเร็วจะนาน 1 ถึง 2 วัน อาจกินนมถี่ขึ้น นานขึ้น และงอแงเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม งานทบทวนในปี 2024 พบว่าหลักฐานที่สนับสนุนว่าทารกจะโตเร็วตามอายุที่ตายตัวยังไม่หนักแน่น ไม่ว่าอย่างไรให้ตอบสนองตามสัญญาณหิวของลูก ดู ช่วงโตเร็ว
ตัวเหลืองที่ไม่หาย NHS ระบุว่าภาวะตัวเหลืองมักใช้เวลาราว 2 สัปดาห์จึงหาย หากยังไม่ดีขึ้นหรือแย่ลง หรือลูกมีปัสสาวะสีเหลืองเข้มหรือน้ำตาล หรืออุจจาระสีซีดคล้ายครีม ให้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ภายในวันนั้น
สิ่งที่ช่วยได้ ให้ลูกตื่นเป็นช่วงสั้น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจเพียงพอแค่กินนมและกอดกัน ให้ลูกงีบได้ในที่ที่ปลอดภัยสำหรับการนอน และลองพักนอนตอนที่ลูกหลับตามคำแนะนำของ NHS
สัปดาห์ที่ 3 และ 4 ทำไมลูกดูตื่นตัวมากขึ้น
พ่อแม่หลายคนสังเกตว่าลูกตื่นได้นานขึ้นและตื่นตัวกว่าเดิมในช่วงนี้ และอาจสับสนระหว่างกลางวันกับกลางคืน KidsHealth ระบุว่าสมองของทารกอาจใช้เวลาสองสามสัปดาห์กว่าจะแยกกลางคืนออกจากกลางวันได้ NHS แนะนำให้กลางวันมีแสงธรรมชาติ การเล่น และเสียงในบ้านตามปกติ ส่วนกลางคืนให้ใช้แสงสลัว พูดเบา ๆ และเปลี่ยนผ้าอ้อมเท่าที่จำเป็น ดูแนวทางเพิ่มเติมที่ เมื่อลูกสลับกลางวันกับกลางคืน
การร้องไห้เริ่มมากขึ้น คู่มือโคลิกของ AAP ระบุว่าการร้องไห้แบบโคลิกมักเริ่มระหว่างสัปดาห์ที่สองถึงสี่ และมักเกิดมากในช่วงเย็น โดยสำหรับทารกหลายคน AAP ระบุว่าอยู่ระหว่าง 6 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน
การกินนม AAP ระบุว่าเมื่อถึงปลายเดือนแรก ทารกที่กินจากขวดมักกินประมาณ 90–120 mL (3–4 oz) ทุก 3 ถึง 4 ชั่วโมง ส่วนทารกที่กินนมแม่ยังคงกินตามสัญญาณหิว และบางช่วงอาจกินหลายมื้อติด ๆ กัน CDC ระบุว่าเด็กบางคนอาจกินถี่ถึงทุกชั่วโมงในบางช่วง เรียกว่า การกินนมเป็นชุดถี่ ๆ
การกล่อม CHOP ให้ค่าเฉลี่ยสำหรับทารกอายุ 1 เดือนว่านอนกลางคืนรวมประมาณ 8 ถึง 9 ชั่วโมง และกลางวันรวม 7 ชั่วโมง โดยแบ่งนอนหลายครั้ง ทารกวัยนี้หลายคนสงบได้ดีที่สุดเมื่อมีคนอุ้ม ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ดูวิธีรับมืออย่างปลอดภัยที่ ลูกไม่ยอมนอนเมื่อวางลงจากอ้อมแขน หากคุณให้นมแม่และอยากใช้จุกหลอก AAP แนะนำให้รอจนการให้นมแม่เข้าที่ก่อน ดู จุกหลอก
สัปดาห์ที่ 5 และ 6 ทำไมลูกร้องไห้มากขึ้นตอนเย็น
ช่วงนี้มักเป็นช่วงที่ยากที่สุด AAP ระบุว่าการร้องไห้แบบโคลิกมักมากที่สุดเมื่ออายุราว 6 สัปดาห์ โดยร้องประมาณ 3 ชั่วโมงต่อวัน ข้อมูลโคลิกของ NHS ระบุว่าเด็กอาจมีโคลิกหากร้องมากกว่า 3 ชั่วโมงต่อวัน เป็นเวลา 3 วันต่อสัปดาห์ ต่อเนื่องอย่างน้อย 1 สัปดาห์ ทั้งที่สุขภาพด้านอื่นปกติ เด็กวัยนี้อีกหลายคนก็งอแงในช่วงเย็นแม้ไม่ได้เข้าเกณฑ์ดังกล่าว
อีกช่วงที่หิวบ่อย ข้อมูลของ Maryland WIC กล่าวถึงช่วงโตเร็วราว 6 สัปดาห์ เช่นเดียวกัน หลักฐานเรื่องช่วงอายุแน่นอนยังจำกัด บางวันลูกอาจกินนมบ่อยขึ้นและหลับสั้นลง
เวลาตื่น Cleveland Clinic ระบุว่าช่วงเวลาตื่นที่พบบ่อยในเด็กอายุ 1 ถึง 3 เดือนอยู่ที่ 1 ถึง 2 ชั่วโมง เทียบกับ 0.5 ถึง 1 ชั่วโมงในเดือนแรก ตัวเลขเหล่านี้เป็นแนวคร่าว ๆ ไม่ใช่คำแนะนำทางคลินิก สัญญาณง่วงของลูกสำคัญกว่า
สิ่งที่ช่วยได้
- เตรียมรับช่วงเย็น คุณอาจกินมื้อเย็นให้เร็วขึ้น เตรียมของใช้สำหรับเปลี่ยนผ้าอ้อมให้พร้อม และถ้าเป็นไปได้หาคนมาช่วยช่วงบ่ายแก่ ๆ
- ใช้ความใกล้ชิดและจังหวะเบา ๆ การอุ้ม การโยกตัวเบา ๆ การพาเดินในรถเข็น หรือการอาบน้ำอุ่นอาจช่วยได้ ดู การปลอบทารกที่ร้องไห้
- พักอย่างปลอดภัย เอกสาร PURPLE crying ของ Hull แนะนำว่าหากไม่มีผู้ดูแลที่ไว้ใจได้มารับช่วง ให้วางลูกลงในที่ปลอดภัย เช่น เตียงเด็ก แล้วเดินออกไปพักสักสองสามนาที ห้ามเขย่าตัวทารก
สัปดาห์ที่ 7 และ 8 การร้องไห้มากที่สุดเมื่อไร และนาฬิกาชีวภาพเริ่มทำงานตอนไหน
ช่วงที่ร้องมากที่สุด เอกสารของ Hull อธิบาย Period of PURPLE Crying ว่าการร้องไห้จะเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเดือนที่สอง แล้วค่อย ๆ เบาลงในช่วงเดือนที่ 3 ถึง 5 คำว่า PURPLE มาจาก Peak of crying (ช่วงที่ร้องมากที่สุด), Unexpected (เกิดโดยคาดไม่ถึง), Resists soothing (ปลอบแล้วยังไม่สงบ), Pain-like face (สีหน้าเหมือนกำลังเจ็บ), Long-lasting (ร้องนาน) และ Evening (มักเกิดช่วงเย็น) คำว่า “period” ย้ำว่าช่วงนี้มีวันสิ้นสุด อ่านแผนรับมือเพิ่มเติมที่ โคลิกและช่วงร้องไห้แบบ PURPLE
นาฬิกาชีวภาพเริ่มมีจังหวะ คู่มือการนอนของทารกแรกเกิดจาก Sleep Foundation ระบุว่าการหลั่งเมลาโทนินและคอร์ติซอลเริ่มเป็นจังหวะรายวันเมื่ออายุประมาณ 8 ถึง 9 สัปดาห์ และทารกเริ่มนอนเป็นช่วงที่ต่อเนื่องขึ้นราว 2 เดือน การให้กลางวันสว่างและกลางคืนมีแสงสลัวช่วยให้ลูกค่อย ๆ จับจังหวะใหม่นี้ได้
ทักษะใหม่และรอยยิ้ม พัฒนาการวัย 2 เดือนของ CDC รวมถึงการสงบลงเมื่อมีคนพูดด้วยหรืออุ้ม มองหน้าคุณ และยิ้มเมื่อคุณพูดด้วยหรือยิ้มให้ คู่มือปฏิกิริยาสะท้อนของ AAP ระบุว่าปฏิกิริยาสะดุ้งมักเด่นที่สุดในเดือนแรกและเริ่มจางลงหลังอายุราว 2 เดือน ส่วนข้อมูลด้านพฤติกรรมของ AAP ระบุว่าปฏิกิริยานี้ค่อย ๆ หายไปเมื่ออายุได้ราว 4 เดือน
ถ้าห่อตัว ให้สังเกตสัญญาณการพยายามพลิกตัว หยุดห่อตัวทันทีที่ลูกเริ่มแสดงสัญญาณว่าพยายามพลิกตัว Red Nose ในออสเตรเลีย ยังแนะนำให้หยุดห่อตัวภายในอายุ 3 เดือน ให้ยึดตามเหตุการณ์ที่ถึงก่อน และ AAP ระบุว่าเด็กบางคนเริ่มพยายามพลิกตัวตั้งแต่เพียง 2 เดือน ดู การห่อตัว
สัปดาห์ที่ 9 ถึง 12 ลูกจะเริ่มนอนกลางคืนได้นานขึ้นไหม
บางคนเริ่มแล้ว บางคนยังไม่เริ่ม ทั้งสองแบบเป็นเรื่องปกติ KidsHealth ระบุว่าพออายุได้ 2 ถึง 3 เดือน เด็กบางคนหลับครั้งละ 5 ถึง 6 ชั่วโมง ขณะที่บางคนยังไม่เป็นเช่นนั้น CHOP ระบุว่าปกติทารกยังไม่หลับกลางคืนติดกันหกถึงแปดชั่วโมงจนกว่าจะอายุประมาณ 3 เดือน NHS ระบุว่าแม้อายุ 3 ถึง 6 เดือน ก็มีแค่บางคนที่นอนกลางคืน 5 ถึง 8 ชั่วโมงหรือนานกว่านั้น CHOP ให้ค่าเฉลี่ยของทารกอายุ 3 เดือนว่านอนกลางคืนรวมราว 9 ถึง 10 ชั่วโมง และกลางวันรวม 4 ถึง 5 ชั่วโมง
การร้องไห้เบาลง AAP ระบุว่าเมื่ออายุ 3 ถึง 4 เดือน การร้องไห้แบบโคลิกมักลดลงเหลือ 1 หรือ 2 ชั่วโมงต่อวัน ส่วน NHS ระบุว่าโคลิกมักหยุดเมื่ออายุราว 3 ถึง 4 เดือน
จังหวะกลางวันและกลางคืนเริ่มชัดขึ้น ABA ระบุว่าทารกหลายคนเริ่มมีจังหวะกลางวันและกลางคืนให้สังเกตได้เมื่ออายุประมาณ 3 ถึง 4 เดือน แต่แต่ละคนต่างกันมาก NHS ระบุว่ากิจวัตรก่อนนอนที่เรียบง่ายและสงบอาจช่วยให้ลูกหลับได้ ดู กิจวัตรก่อนนอน
ถึงเวลาหยุดห่อตัว ขีดอายุ 3 เดือนที่ Red Nose แนะนำให้หยุดห่อตัวอยู่ในช่วงนี้ แต่อาจเห็นสัญญาณพยายามพลิกตัวก่อนหน้านั้นได้ เปลี่ยนไปใช้ถุงนอนทารกที่ปล่อยแขนเป็นอิสระ พอดีรอบคอและหน้าอก และไม่มีฮู้ด
มองไปข้างหน้า AAP ระบุว่าวงจรการนอนมักยังไม่เป็นแบบแผนสม่ำเสมอจนถึงอายุประมาณ 4 เดือน ช่วงนั้นการนอนจึงมักเปลี่ยนรูปแบบ ดู ช่วงที่การนอนเปลี่ยนไปในวัย 4 เดือน และ ตารางการนอนวัย 3–5 เดือน
หลักการนอนปลอดภัยใดใช้กับทุกสัปดาห์
เมื่อลูกโตขึ้นในช่วงสัปดาห์เหล่านี้ หลักความปลอดภัยยังเหมือนเดิม คำแนะนำหกข้อของ Red Nose, คู่มือการนอนอย่างปลอดภัยของ AAP และ คำแนะนำเรื่อง SIDS ของ NHS เห็นตรงกันในหลักสำคัญต่อไปนี้
- วางลูกนอนหงายทุกครั้ง ทั้งงีบกลางวันและนอนกลางคืน
- ใช้พื้นนอนที่แน่นและราบ AAP ระบุว่าพื้นที่ลาดเอียงมากกว่า 10 องศาไม่ปลอดภัยสำหรับการนอน
- ให้ลูกนอนในเตียงเด็กหรือเปลนอนของตัวเองในห้องของคุณ อย่างน้อยตลอด 6 เดือนแรก ทั้งกลางวันและกลางคืน
- ไม่มีของนุ่มหรือของหลวม ๆ ในเตียง ไม่คลุมศีรษะหรือใบหน้า และไม่ใช้ผ้าห่ม ชุดนอนหรือผ้าห่อตัวชนิดถ่วงน้ำหนัก ตามคำแนะนำของ AAP
- ให้ปลอดควันบุหรี่ ทั้งก่อนและหลังคลอด และให้นมแม่หากทำได้
- ไม่นำแหล่งความร้อนมาไว้กับลูกตอนนอน NHS ระบุว่าไม่ควรให้ทารกนอนกับกระเป๋าน้ำร้อนหรือผ้าห่มไฟฟ้า
- ย้ายลูกเมื่อหลับในรถ ในชิงช้าทารก หรือในผ้าอุ้ม AAP แนะนำให้ย้ายลูกไปนอนหงายบนพื้นนอนที่แน่นทันทีที่ทำได้
- อย่าหลับไปกับลูกบนโซฟาหรือเก้าอี้นวม AAP ระบุว่าเมื่อทารกนอนหลับกับคนอื่นบนพื้นผิวเหล่านี้ ความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการนอนอาจสูงขึ้นถึง 67 เท่า
- อาจพิจารณาให้จุกหลอกตอนนอน AAP ระบุว่าอาจช่วยลดความเสี่ยงของกลุ่มอาการทารกเสียชีวิตกะทันหัน (SIDS)
อ่านเหตุผลของคำแนะนำแต่ละข้อที่ การนอนอย่างปลอดภัย
ใน 12 สัปดาห์แรก ควรขอความช่วยเหลือเมื่อไร
โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที หากลูกมีอาการต่อไปนี้
- หายใจลำบาก หายใจเร็วมาก มีเสียงครางหรือเสียงโอดทุกครั้งที่หายใจ หรือใต้ซี่โครงหรือท้องบุ๋มลงขณะหายใจ
- หยุดหายใจนานกว่า 20 วินาที หรือหยุดหายใจนานเท่าใดก็ตามร่วมกับมีสีผิวซีด เขียวคล้ำ เทา หรือตัวอ่อนปวกเปียก
- ผิวหนัง ริมฝีปาก หรือลิ้นเขียวคล้ำ เทา ซีดมาก หรือเป็นลาย
- ตัวอ่อนปวกเปียก ง่วงซึมกว่าปกติมาก ปลุกยากหรือปลุกไม่ตื่น หรือง่วงซึมกว่าปกติมากร่วมกับไม่กินนม
- ร้องเสียงอ่อนแรง แหลมสูงผิดปกติ หรือร้องต่อเนื่อง หรือเสียงร้องต่างจากเสียงปกติของลูก
- อายุต่ำกว่า 3 เดือนและมีอุณหภูมิตั้งแต่ 38°C (100.4°F) ขึ้นไป
- ไม่พบผ้าอ้อมเปียกปัสสาวะหรือการปัสสาวะเลยตลอด 12 ชั่วโมง หรือมีอาการชัก
- มีตัวเหลืองและอายุน้อยกว่า 24 ชั่วโมง หรือมีตัวเหลืองร่วมกับง่วงซึมกว่าปกติหรือไม่กินนม
คำแนะนำเหล่านี้มาจาก คู่มือขอความช่วยเหลือทางการแพทย์เร่งด่วนของ NHS ข้อมูลของ NHS เรื่องโคลิกและตัวเหลือง คู่มือพฤติกรรมทารกแรกเกิดของ AAP และ คู่มือภาวะหยุดหายใจขณะหลับของ AAP
ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ภายในวันนี้ โดยพบแพทย์ประจำตัวภายในวันนั้น แพทย์นอกเวลาทำการ หรือโทร สายด่วนให้คำปรึกษาด้านสุขภาพในพื้นที่ หากลูกมีอาการต่อไปนี้
- เคยหยุดหายใจนานกว่า 10 วินาทีและตอนนี้กลับมาหายใจตามปกติแล้ว
- ยังตื่นตัวดีแต่ปฏิเสธนมหรือกินนมน้อยกว่าปกติมาก
- จำนวนผ้าอ้อมที่เปียกปัสสาวะน้อยกว่าปกติ
- เริ่มเห็นตัวเหลืองครั้งแรกหลังอายุ 24 ชั่วโมง ตัวเหลืองไม่ดีขึ้น หรือมีอุจจาระสีซีดหรือปัสสาวะสีเหลืองเข้ม
- อายุต่ำกว่า 1 เดือนและดูมีลักษณะหรือพฤติกรรมต่างจากเดิมไม่ว่าด้านใด ซึ่ง AAP ระบุว่าควรได้รับการดูแลโดยเร็ว
คุยกับแพทย์ประจำตัวหรือพยาบาลสุขภาพเด็ก หรือคุยกับผดุงครรภ์ในช่วงสัปดาห์แรก ๆ หากสงสัยว่าลูกนอน กินนม หรือร้องไห้มากเพียงใด หรือหากหลังอายุ 4 เดือนยังมีอาการโคลิกรุนแรง ซึ่ง NHS แนะนำให้แจ้งแพทย์ หากอายุถึง 3 สัปดาห์แล้วแต่น้ำหนักยังไม่กลับมาเท่าน้ำหนักแรกเกิด ให้นัดตรวจเร็ว ๆ นี้โดยไม่ต้องรอถึงนัดประจำ แจ้งแพทย์หรือพยาบาลด้วยหากคุณรู้สึกว่ารับมือได้ยาก และติดต่อ แพทย์ของคุณหรือบริการสุขภาพเด็กในพื้นที่ เพื่อขอความช่วยเหลือได้
หากมีความคิดที่จะทำร้ายตัวเองหรือลูก ให้วางลูกในเตียงเด็กอย่างปลอดภัย แล้วโทร สายด่วนช่วยเหลือภาวะวิกฤตในพื้นที่ หรือ หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที
อะไรบ้างที่ควรจดในบันทึกการนอนของทารกแรกเกิด
จดคร่าว ๆ ก็ใช้ประโยชน์ได้ โดยบันทึกทีละสองสามวันว่าลูกกินนมเมื่อไร มีผ้าอ้อมเปียกปัสสาวะหรือเปื้อนอุจจาระ นอนประมาณช่วงไหน และร้องมากที่สุดในช่วงเวลาใดของวัน เมื่อเทียบทีละสัปดาห์ ให้ดูแนวโน้ม เช่น จำนวนผ้าอ้อมยังสม่ำเสมอไหม ช่วงหลับที่ยาวที่สุดเริ่มขยับไปอยู่ตอนกลางคืนหรือยัง และการร้องตอนเย็นเริ่มเบาลงหรือไม่ นำบันทึกไปวันตรวจสุขภาพของลูกได้ และอย่ารอจดบันทึกจนทำให้ขอความช่วยเหลือช้าลง





