การนอนของทารกแรกเกิดเปลี่ยนไปแทบทุกสัปดาห์ แต่ภาพรวมใน 12 สัปดาห์แรกคล้ายกัน ลูกนอนรวมมาก หลับเป็นช่วงสั้น ๆ ตลอดวันและคืน และตื่นกินนมบ่อย AAP ระบุว่าทารกแรกเกิดนอนประมาณ 16 ถึง 17 ชั่วโมงต่อวัน แต่อาจหลับครั้งละเพียง 1 หรือ 2 ชั่วโมง ส่วน NHS ระบุว่าเวลานอนรวมอาจอยู่ที่ประมาณ 18 ชั่วโมง ทารกส่วนใหญ่กินนม 8 ถึง 12 ครั้งใน 24 ชั่วโมง การร้องไห้มักเพิ่มขึ้นระหว่างสัปดาห์ที่สองถึงสี่ และร้องมากที่สุดราว 6 สัปดาห์ถึงช่วงเดือนที่สอง จังหวะกลางวันและกลางคืนเริ่มก่อตัวตั้งแต่อายุประมาณ 8 ถึง 9 สัปดาห์

คู่มือนี้อธิบายสิ่งที่พบบ่อยในแต่ละช่วง ทั้งการนอน การกินนม สิ่งที่ช่วยได้ และอาการที่ควรขอความช่วยเหลือ ใช้เป็นแนวทางคร่าว ๆ เพราะเด็กแต่ละคนเปลี่ยนไปตามจังหวะของตัวเอง หากลูกคลอดก่อนกำหนด ให้ใช้อายุปรับแก้ โดยนำอายุจริงลบด้วยจำนวนสัปดาห์ที่คลอดก่อนกำหนด ตามที่ คู่มืออายุปรับแก้ของ AAP อธิบายไว้

ภาพรวมการนอนของลูกตั้งแต่สัปดาห์ที่ 1 ถึง 12

วัย เวลานอนรวมใน 24 ชั่วโมง สิ่งที่มักพบ สิ่งที่ช่วยได้
สัปดาห์ที่ 1 แตกต่างกัน ราว 16–18 ชั่วโมง (AAP, NHS) ง่วงมาก กินนมทุก 1–3 ชั่วโมง น้ำหนักลดลงบ้าง ให้นมตามสัญญาณหิว ปลุกมากินนมหากได้รับคำแนะนำให้ทำ
สัปดาห์ที่ 2 แตกต่างกัน มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) กินนม 8–12 ครั้ง น้ำหนักเริ่มกลับเข้าใกล้น้ำหนักแรกเกิด ให้นมตามความต้องการ พักเมื่อมีโอกาส
สัปดาห์ที่ 3–4 เฉลี่ยราว 15.5 ชั่วโมงเมื่ออายุ 1 เดือน (CHOP) ตื่นตัวมากขึ้น ยังสลับกลางวันกลางคืน ร้องไห้มากขึ้น กลางวันให้มีแสงธรรมชาติ กลางคืนให้แสงสลัวและเงียบ
สัปดาห์ที่ 5–6 มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) ใกล้ช่วงที่ร้องมากที่สุด งอแงตอนเย็น เตรียมแผนรับมือ ให้ลูกงีบในอ้อมแขนได้ขณะที่ผู้ดูแลตื่นอยู่
สัปดาห์ที่ 7–8 มักอยู่ที่ 14–17 ชั่วโมง (KidsHealth) อยู่ในช่วงที่ร้องมาก เริ่มยิ้ม นาฬิกาชีวภาพเริ่มทำงานเป็นจังหวะ แยกบรรยากาศกลางวันกลางคืน สังเกตว่าลูกพยายามพลิกตัวไหม
สัปดาห์ที่ 9–12 เฉลี่ยราว 15 ชั่วโมงเมื่ออายุ 3 เดือน (CHOP) เด็กบางคนหลับกลางคืนได้นานขึ้น การร้องไห้เริ่มลดลง มีกิจวัตรก่อนนอนง่าย ๆ หยุดห่อตัวเมื่อถึงเวลา

ตัวเลขเหล่านี้เป็นช่วงและค่าเฉลี่ย ไม่ใช่เป้าหมายที่ลูกต้องทำให้ได้ American Academy of Sleep Medicine (AASM) ไม่ได้กำหนดจำนวนชั่วโมงที่แนะนำในเด็กอายุต่ำกว่า 4 เดือน เพราะยังมีผลการศึกษาที่เผยแพร่ในเด็กวัยนี้น้อย ตามที่อธิบายใน เอกสารข้อสรุปร่วม KidsHealth ระบุว่าช่วงที่พบบ่อยคือ 14–17 ชั่วโมง Children's Hospital of Philadelphia (CHOP) ให้ค่าเฉลี่ย 16 ชั่วโมงเมื่อแรกเกิด 15.5 ชั่วโมงเมื่ออายุ 1 เดือน และ 15 ชั่วโมงเมื่ออายุ 3 เดือน ส่วน Australian Breastfeeding Association (ABA) อ้างถึงการศึกษาในออสเตรเลียที่พบว่าเด็กอายุต่ำกว่า 3 เดือนนอน 11–18 ชั่วโมง โดยทั่วไปลูกที่กินนมดี เติบโตดี และดูสบายดีมักได้นอนเพียงพอ คู่มือเวลานอนตามวัย อธิบายว่าตัวเลขเหล่านี้เปลี่ยนอย่างไรเมื่อลูกโตขึ้น

ช่วงเวลาตื่นระหว่างงีบและตารางนอนใช้กับทารกแรกเกิดได้ไหม

ใช้เป็นแนวคร่าว ๆ ได้ หน่วยงานด้านสาธารณสุขไม่ได้กำหนดตารางช่วงเวลาตื่นอย่างเป็นทางการ ช่วงเวลาที่เห็นกันทั่วไปมาจากผู้เผยแพร่ข้อมูลสุขภาพและใช้เป็นแนวปฏิบัติ ไม่ใช่เกณฑ์ทางคลินิก คู่มือช่วงเวลาตื่นของ Sleep Foundation ระบุว่าทารกแรกเกิดอาจตื่นสั้นเพียง 30–45 นาทีหรือนานถึง 90 นาทีได้ตามปกติ และอาจงีบวันละหกครั้งขึ้นไป โดยไม่ต้องฝืนให้ตื่นนานขึ้นเพื่อให้หลับนานขึ้น Sleep Foundation ยังระบุด้วยว่าการนอนไม่เป็นเวลาเป็นเรื่องปกติในวัยแรกเกิด

ช่วงนี้ให้ดูสัญญาณของลูกเป็นหลัก ให้กินนมเมื่อหิว และพานอนเมื่อเริ่มหาว เหม่อมอง หรืองอแง การมีลำดับคร่าว ๆ ว่ากินนม ตื่นสั้น ๆ แล้วนอน มักใช้ประโยชน์ได้มากกว่าการยึดตามนาฬิกา ดูเพิ่มเติมที่ ช่วงเวลาตื่นระหว่างงีบ และ รูปแบบการนอนของทารกแรกเกิด

สัปดาห์ที่ 1 ลูกนอนอย่างไรในสัปดาห์แรก

ทารกแรกเกิดส่วนใหญ่นอนเป็นเวลาส่วนมากทั้งกลางวันและกลางคืนในสัปดาห์แรก และตื่นเพื่อกินนมเป็นหลัก CDC ระบุว่าในวันแรก ๆ ลูกอาจอยากกินนมถี่ถึงทุก 1 ถึง 3 ชั่วโมง ในช่วงที่คุณกับลูกกำลังเรียนรู้กัน การให้นมแต่ละครั้งอาจนานและเว้นระยะไม่เท่ากัน

น้ำหนักและการปลุกมากินนม NHS ระบุว่าน้ำหนักลดลงบ้างในวันแรก ๆ เป็นเรื่องปกติ และลูกจะได้รับการชั่งน้ำหนักใน 2 สัปดาห์แรกเพื่อติดตามว่าน้ำหนักกำลังกลับขึ้นมา KidsHealth แนะนำให้ปลุกลูกมากินนมทุก 3 ถึง 4 ชั่วโมงจนเห็นว่าน้ำหนักขึ้นดี ให้ทำตามคำแนะนำของผดุงครรภ์สำหรับลูกของคุณ โดยเฉพาะหากลูกคลอดก่อนกำหนด มีตัวเหลือง หรือกินนมช้า

เสียงระหว่างนอน ทารกแรกเกิดมักมีเสียงขณะหลับ คู่มือพฤติกรรมทารกแรกเกิดของ AAP ระบุว่าการหยุดหายใจสั้นกว่า 10 วินาทีอาจเป็นปกติได้หากลูกดูสบายตลอดช่วงนั้น และเสียงครางเวลาเบ่งอุจจาระก็เป็นเรื่องปกติ แต่หากมีเสียงครางหรือเสียงโอดทุกครั้งที่หายใจ ให้โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ

ตัวเหลือง ข้อมูลเรื่องภาวะตัวเหลืองของ NHS ระบุว่าสีเหลืองมักเห็นชัดที่สุดเมื่ออายุประมาณ 3 วัน หากลูกมีตัวเหลืองในช่วงอายุน้อยกว่า 24 ชั่วโมง หรือมีตัวเหลืองร่วมกับง่วงซึมกว่าปกติ ปลุกยาก หรือไม่กินนม ให้โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ อ่านเพิ่มเติมที่ ภาวะตัวเหลืองในทารกแรกเกิด

สิ่งที่ช่วยได้ ให้นมตามสัญญาณของลูก กอดลูกแบบเนื้อแนบเนื้อ และรับความช่วยเหลือเพื่อให้ตัวคุณได้พัก เตรียมที่นอนที่ปลอดภัยตั้งแต่คืนแรกตามหัวข้อการนอนปลอดภัยด้านล่าง ส่วนเรื่องนม ดู การให้นมทารกแรกเกิด

สัปดาห์ที่ 2 มีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง

ลูกยังหลับเป็นช่วงสั้น ๆ และกินนมบ่อย CDC ระบุว่าทารกที่กินนมแม่ส่วนใหญ่กินประมาณ 8 ถึง 12 ครั้งใน 24 ชั่วโมง เฉลี่ยทุก 2 ถึง 4 ชั่วโมง คู่มือการให้นมของ AAP ระบุว่าทารกแรกเกิดที่กินนมแม่มักกินประมาณทุก 2 ชั่วโมง โดยทั่วไป 10–12 มื้อใน 24 ชั่วโมง ส่วนทารกแรกเกิดที่กินจากขวดส่วนใหญ่กินทุก 2 ถึง 3 ชั่วโมง โดยทั่วไปอย่างน้อย 8 มื้อ NHS ระบุว่าทารกส่วนใหญ่มีน้ำหนักกลับมาเท่าน้ำหนักแรกเกิดหรือมากกว่าเมื่ออายุได้ 3 สัปดาห์

วันที่ลูกหิวบ่อย หน่วยบริการสุขภาพบางแห่งระบุว่าช่วงโตเร็วครั้งแรกอาจอยู่ราว 2 ถึง 3 สัปดาห์ โครงการ WIC ของ Maryland Department of Health ระบุว่าสำหรับทารกส่วนใหญ่ช่วงโตเร็วจะนาน 1 ถึง 2 วัน อาจกินนมถี่ขึ้น นานขึ้น และงอแงเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม งานทบทวนในปี 2024 พบว่าหลักฐานที่สนับสนุนว่าทารกจะโตเร็วตามอายุที่ตายตัวยังไม่หนักแน่น ไม่ว่าอย่างไรให้ตอบสนองตามสัญญาณหิวของลูก ดู ช่วงโตเร็ว

ตัวเหลืองที่ไม่หาย NHS ระบุว่าภาวะตัวเหลืองมักใช้เวลาราว 2 สัปดาห์จึงหาย หากยังไม่ดีขึ้นหรือแย่ลง หรือลูกมีปัสสาวะสีเหลืองเข้มหรือน้ำตาล หรืออุจจาระสีซีดคล้ายครีม ให้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ภายในวันนั้น

สิ่งที่ช่วยได้ ให้ลูกตื่นเป็นช่วงสั้น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจเพียงพอแค่กินนมและกอดกัน ให้ลูกงีบได้ในที่ที่ปลอดภัยสำหรับการนอน และลองพักนอนตอนที่ลูกหลับตามคำแนะนำของ NHS

สัปดาห์ที่ 3 และ 4 ทำไมลูกดูตื่นตัวมากขึ้น

พ่อแม่หลายคนสังเกตว่าลูกตื่นได้นานขึ้นและตื่นตัวกว่าเดิมในช่วงนี้ และอาจสับสนระหว่างกลางวันกับกลางคืน KidsHealth ระบุว่าสมองของทารกอาจใช้เวลาสองสามสัปดาห์กว่าจะแยกกลางคืนออกจากกลางวันได้ NHS แนะนำให้กลางวันมีแสงธรรมชาติ การเล่น และเสียงในบ้านตามปกติ ส่วนกลางคืนให้ใช้แสงสลัว พูดเบา ๆ และเปลี่ยนผ้าอ้อมเท่าที่จำเป็น ดูแนวทางเพิ่มเติมที่ เมื่อลูกสลับกลางวันกับกลางคืน

การร้องไห้เริ่มมากขึ้น คู่มือโคลิกของ AAP ระบุว่าการร้องไห้แบบโคลิกมักเริ่มระหว่างสัปดาห์ที่สองถึงสี่ และมักเกิดมากในช่วงเย็น โดยสำหรับทารกหลายคน AAP ระบุว่าอยู่ระหว่าง 6 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน

การกินนม AAP ระบุว่าเมื่อถึงปลายเดือนแรก ทารกที่กินจากขวดมักกินประมาณ 90–120 mL (3–4 oz) ทุก 3 ถึง 4 ชั่วโมง ส่วนทารกที่กินนมแม่ยังคงกินตามสัญญาณหิว และบางช่วงอาจกินหลายมื้อติด ๆ กัน CDC ระบุว่าเด็กบางคนอาจกินถี่ถึงทุกชั่วโมงในบางช่วง เรียกว่า การกินนมเป็นชุดถี่ ๆ

การกล่อม CHOP ให้ค่าเฉลี่ยสำหรับทารกอายุ 1 เดือนว่านอนกลางคืนรวมประมาณ 8 ถึง 9 ชั่วโมง และกลางวันรวม 7 ชั่วโมง โดยแบ่งนอนหลายครั้ง ทารกวัยนี้หลายคนสงบได้ดีที่สุดเมื่อมีคนอุ้ม ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ดูวิธีรับมืออย่างปลอดภัยที่ ลูกไม่ยอมนอนเมื่อวางลงจากอ้อมแขน หากคุณให้นมแม่และอยากใช้จุกหลอก AAP แนะนำให้รอจนการให้นมแม่เข้าที่ก่อน ดู จุกหลอก

สัปดาห์ที่ 5 และ 6 ทำไมลูกร้องไห้มากขึ้นตอนเย็น

ช่วงนี้มักเป็นช่วงที่ยากที่สุด AAP ระบุว่าการร้องไห้แบบโคลิกมักมากที่สุดเมื่ออายุราว 6 สัปดาห์ โดยร้องประมาณ 3 ชั่วโมงต่อวัน ข้อมูลโคลิกของ NHS ระบุว่าเด็กอาจมีโคลิกหากร้องมากกว่า 3 ชั่วโมงต่อวัน เป็นเวลา 3 วันต่อสัปดาห์ ต่อเนื่องอย่างน้อย 1 สัปดาห์ ทั้งที่สุขภาพด้านอื่นปกติ เด็กวัยนี้อีกหลายคนก็งอแงในช่วงเย็นแม้ไม่ได้เข้าเกณฑ์ดังกล่าว

อีกช่วงที่หิวบ่อย ข้อมูลของ Maryland WIC กล่าวถึงช่วงโตเร็วราว 6 สัปดาห์ เช่นเดียวกัน หลักฐานเรื่องช่วงอายุแน่นอนยังจำกัด บางวันลูกอาจกินนมบ่อยขึ้นและหลับสั้นลง

เวลาตื่น Cleveland Clinic ระบุว่าช่วงเวลาตื่นที่พบบ่อยในเด็กอายุ 1 ถึง 3 เดือนอยู่ที่ 1 ถึง 2 ชั่วโมง เทียบกับ 0.5 ถึง 1 ชั่วโมงในเดือนแรก ตัวเลขเหล่านี้เป็นแนวคร่าว ๆ ไม่ใช่คำแนะนำทางคลินิก สัญญาณง่วงของลูกสำคัญกว่า

สิ่งที่ช่วยได้

  1. เตรียมรับช่วงเย็น คุณอาจกินมื้อเย็นให้เร็วขึ้น เตรียมของใช้สำหรับเปลี่ยนผ้าอ้อมให้พร้อม และถ้าเป็นไปได้หาคนมาช่วยช่วงบ่ายแก่ ๆ
  2. ใช้ความใกล้ชิดและจังหวะเบา ๆ การอุ้ม การโยกตัวเบา ๆ การพาเดินในรถเข็น หรือการอาบน้ำอุ่นอาจช่วยได้ ดู การปลอบทารกที่ร้องไห้
  3. พักอย่างปลอดภัย เอกสาร PURPLE crying ของ Hull แนะนำว่าหากไม่มีผู้ดูแลที่ไว้ใจได้มารับช่วง ให้วางลูกลงในที่ปลอดภัย เช่น เตียงเด็ก แล้วเดินออกไปพักสักสองสามนาที ห้ามเขย่าตัวทารก

สัปดาห์ที่ 7 และ 8 การร้องไห้มากที่สุดเมื่อไร และนาฬิกาชีวภาพเริ่มทำงานตอนไหน

ช่วงที่ร้องมากที่สุด เอกสารของ Hull อธิบาย Period of PURPLE Crying ว่าการร้องไห้จะเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเดือนที่สอง แล้วค่อย ๆ เบาลงในช่วงเดือนที่ 3 ถึง 5 คำว่า PURPLE มาจาก Peak of crying (ช่วงที่ร้องมากที่สุด), Unexpected (เกิดโดยคาดไม่ถึง), Resists soothing (ปลอบแล้วยังไม่สงบ), Pain-like face (สีหน้าเหมือนกำลังเจ็บ), Long-lasting (ร้องนาน) และ Evening (มักเกิดช่วงเย็น) คำว่า “period” ย้ำว่าช่วงนี้มีวันสิ้นสุด อ่านแผนรับมือเพิ่มเติมที่ โคลิกและช่วงร้องไห้แบบ PURPLE

นาฬิกาชีวภาพเริ่มมีจังหวะ คู่มือการนอนของทารกแรกเกิดจาก Sleep Foundation ระบุว่าการหลั่งเมลาโทนินและคอร์ติซอลเริ่มเป็นจังหวะรายวันเมื่ออายุประมาณ 8 ถึง 9 สัปดาห์ และทารกเริ่มนอนเป็นช่วงที่ต่อเนื่องขึ้นราว 2 เดือน การให้กลางวันสว่างและกลางคืนมีแสงสลัวช่วยให้ลูกค่อย ๆ จับจังหวะใหม่นี้ได้

ทักษะใหม่และรอยยิ้ม พัฒนาการวัย 2 เดือนของ CDC รวมถึงการสงบลงเมื่อมีคนพูดด้วยหรืออุ้ม มองหน้าคุณ และยิ้มเมื่อคุณพูดด้วยหรือยิ้มให้ คู่มือปฏิกิริยาสะท้อนของ AAP ระบุว่าปฏิกิริยาสะดุ้งมักเด่นที่สุดในเดือนแรกและเริ่มจางลงหลังอายุราว 2 เดือน ส่วนข้อมูลด้านพฤติกรรมของ AAP ระบุว่าปฏิกิริยานี้ค่อย ๆ หายไปเมื่ออายุได้ราว 4 เดือน

ถ้าห่อตัว ให้สังเกตสัญญาณการพยายามพลิกตัว หยุดห่อตัวทันทีที่ลูกเริ่มแสดงสัญญาณว่าพยายามพลิกตัว Red Nose ในออสเตรเลีย ยังแนะนำให้หยุดห่อตัวภายในอายุ 3 เดือน ให้ยึดตามเหตุการณ์ที่ถึงก่อน และ AAP ระบุว่าเด็กบางคนเริ่มพยายามพลิกตัวตั้งแต่เพียง 2 เดือน ดู การห่อตัว

สัปดาห์ที่ 9 ถึง 12 ลูกจะเริ่มนอนกลางคืนได้นานขึ้นไหม

บางคนเริ่มแล้ว บางคนยังไม่เริ่ม ทั้งสองแบบเป็นเรื่องปกติ KidsHealth ระบุว่าพออายุได้ 2 ถึง 3 เดือน เด็กบางคนหลับครั้งละ 5 ถึง 6 ชั่วโมง ขณะที่บางคนยังไม่เป็นเช่นนั้น CHOP ระบุว่าปกติทารกยังไม่หลับกลางคืนติดกันหกถึงแปดชั่วโมงจนกว่าจะอายุประมาณ 3 เดือน NHS ระบุว่าแม้อายุ 3 ถึง 6 เดือน ก็มีแค่บางคนที่นอนกลางคืน 5 ถึง 8 ชั่วโมงหรือนานกว่านั้น CHOP ให้ค่าเฉลี่ยของทารกอายุ 3 เดือนว่านอนกลางคืนรวมราว 9 ถึง 10 ชั่วโมง และกลางวันรวม 4 ถึง 5 ชั่วโมง

การร้องไห้เบาลง AAP ระบุว่าเมื่ออายุ 3 ถึง 4 เดือน การร้องไห้แบบโคลิกมักลดลงเหลือ 1 หรือ 2 ชั่วโมงต่อวัน ส่วน NHS ระบุว่าโคลิกมักหยุดเมื่ออายุราว 3 ถึง 4 เดือน

จังหวะกลางวันและกลางคืนเริ่มชัดขึ้น ABA ระบุว่าทารกหลายคนเริ่มมีจังหวะกลางวันและกลางคืนให้สังเกตได้เมื่ออายุประมาณ 3 ถึง 4 เดือน แต่แต่ละคนต่างกันมาก NHS ระบุว่ากิจวัตรก่อนนอนที่เรียบง่ายและสงบอาจช่วยให้ลูกหลับได้ ดู กิจวัตรก่อนนอน

ถึงเวลาหยุดห่อตัว ขีดอายุ 3 เดือนที่ Red Nose แนะนำให้หยุดห่อตัวอยู่ในช่วงนี้ แต่อาจเห็นสัญญาณพยายามพลิกตัวก่อนหน้านั้นได้ เปลี่ยนไปใช้ถุงนอนทารกที่ปล่อยแขนเป็นอิสระ พอดีรอบคอและหน้าอก และไม่มีฮู้ด

มองไปข้างหน้า AAP ระบุว่าวงจรการนอนมักยังไม่เป็นแบบแผนสม่ำเสมอจนถึงอายุประมาณ 4 เดือน ช่วงนั้นการนอนจึงมักเปลี่ยนรูปแบบ ดู ช่วงที่การนอนเปลี่ยนไปในวัย 4 เดือน และ ตารางการนอนวัย 3–5 เดือน

หลักการนอนปลอดภัยใดใช้กับทุกสัปดาห์

เมื่อลูกโตขึ้นในช่วงสัปดาห์เหล่านี้ หลักความปลอดภัยยังเหมือนเดิม คำแนะนำหกข้อของ Red Nose, คู่มือการนอนอย่างปลอดภัยของ AAP และ คำแนะนำเรื่อง SIDS ของ NHS เห็นตรงกันในหลักสำคัญต่อไปนี้

  • วางลูกนอนหงายทุกครั้ง ทั้งงีบกลางวันและนอนกลางคืน
  • ใช้พื้นนอนที่แน่นและราบ AAP ระบุว่าพื้นที่ลาดเอียงมากกว่า 10 องศาไม่ปลอดภัยสำหรับการนอน
  • ให้ลูกนอนในเตียงเด็กหรือเปลนอนของตัวเองในห้องของคุณ อย่างน้อยตลอด 6 เดือนแรก ทั้งกลางวันและกลางคืน
  • ไม่มีของนุ่มหรือของหลวม ๆ ในเตียง ไม่คลุมศีรษะหรือใบหน้า และไม่ใช้ผ้าห่ม ชุดนอนหรือผ้าห่อตัวชนิดถ่วงน้ำหนัก ตามคำแนะนำของ AAP
  • ให้ปลอดควันบุหรี่ ทั้งก่อนและหลังคลอด และให้นมแม่หากทำได้
  • ไม่นำแหล่งความร้อนมาไว้กับลูกตอนนอน NHS ระบุว่าไม่ควรให้ทารกนอนกับกระเป๋าน้ำร้อนหรือผ้าห่มไฟฟ้า
  • ย้ายลูกเมื่อหลับในรถ ในชิงช้าทารก หรือในผ้าอุ้ม AAP แนะนำให้ย้ายลูกไปนอนหงายบนพื้นนอนที่แน่นทันทีที่ทำได้
  • อย่าหลับไปกับลูกบนโซฟาหรือเก้าอี้นวม AAP ระบุว่าเมื่อทารกนอนหลับกับคนอื่นบนพื้นผิวเหล่านี้ ความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการนอนอาจสูงขึ้นถึง 67 เท่า
  • อาจพิจารณาให้จุกหลอกตอนนอน AAP ระบุว่าอาจช่วยลดความเสี่ยงของกลุ่มอาการทารกเสียชีวิตกะทันหัน (SIDS)

อ่านเหตุผลของคำแนะนำแต่ละข้อที่ การนอนอย่างปลอดภัย

ใน 12 สัปดาห์แรก ควรขอความช่วยเหลือเมื่อไร

โทร หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที หากลูกมีอาการต่อไปนี้

  • หายใจลำบาก หายใจเร็วมาก มีเสียงครางหรือเสียงโอดทุกครั้งที่หายใจ หรือใต้ซี่โครงหรือท้องบุ๋มลงขณะหายใจ
  • หยุดหายใจนานกว่า 20 วินาที หรือหยุดหายใจนานเท่าใดก็ตามร่วมกับมีสีผิวซีด เขียวคล้ำ เทา หรือตัวอ่อนปวกเปียก
  • ผิวหนัง ริมฝีปาก หรือลิ้นเขียวคล้ำ เทา ซีดมาก หรือเป็นลาย
  • ตัวอ่อนปวกเปียก ง่วงซึมกว่าปกติมาก ปลุกยากหรือปลุกไม่ตื่น หรือง่วงซึมกว่าปกติมากร่วมกับไม่กินนม
  • ร้องเสียงอ่อนแรง แหลมสูงผิดปกติ หรือร้องต่อเนื่อง หรือเสียงร้องต่างจากเสียงปกติของลูก
  • อายุต่ำกว่า 3 เดือนและมีอุณหภูมิตั้งแต่ 38°C (100.4°F) ขึ้นไป
  • ไม่พบผ้าอ้อมเปียกปัสสาวะหรือการปัสสาวะเลยตลอด 12 ชั่วโมง หรือมีอาการชัก
  • มีตัวเหลืองและอายุน้อยกว่า 24 ชั่วโมง หรือมีตัวเหลืองร่วมกับง่วงซึมกว่าปกติหรือไม่กินนม

คำแนะนำเหล่านี้มาจาก คู่มือขอความช่วยเหลือทางการแพทย์เร่งด่วนของ NHS ข้อมูลของ NHS เรื่องโคลิกและตัวเหลือง คู่มือพฤติกรรมทารกแรกเกิดของ AAP และ คู่มือภาวะหยุดหายใจขณะหลับของ AAP

ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ภายในวันนี้ โดยพบแพทย์ประจำตัวภายในวันนั้น แพทย์นอกเวลาทำการ หรือโทร สายด่วนให้คำปรึกษาด้านสุขภาพในพื้นที่ หากลูกมีอาการต่อไปนี้

  • เคยหยุดหายใจนานกว่า 10 วินาทีและตอนนี้กลับมาหายใจตามปกติแล้ว
  • ยังตื่นตัวดีแต่ปฏิเสธนมหรือกินนมน้อยกว่าปกติมาก
  • จำนวนผ้าอ้อมที่เปียกปัสสาวะน้อยกว่าปกติ
  • เริ่มเห็นตัวเหลืองครั้งแรกหลังอายุ 24 ชั่วโมง ตัวเหลืองไม่ดีขึ้น หรือมีอุจจาระสีซีดหรือปัสสาวะสีเหลืองเข้ม
  • อายุต่ำกว่า 1 เดือนและดูมีลักษณะหรือพฤติกรรมต่างจากเดิมไม่ว่าด้านใด ซึ่ง AAP ระบุว่าควรได้รับการดูแลโดยเร็ว

คุยกับแพทย์ประจำตัวหรือพยาบาลสุขภาพเด็ก หรือคุยกับผดุงครรภ์ในช่วงสัปดาห์แรก ๆ หากสงสัยว่าลูกนอน กินนม หรือร้องไห้มากเพียงใด หรือหากหลังอายุ 4 เดือนยังมีอาการโคลิกรุนแรง ซึ่ง NHS แนะนำให้แจ้งแพทย์ หากอายุถึง 3 สัปดาห์แล้วแต่น้ำหนักยังไม่กลับมาเท่าน้ำหนักแรกเกิด ให้นัดตรวจเร็ว ๆ นี้โดยไม่ต้องรอถึงนัดประจำ แจ้งแพทย์หรือพยาบาลด้วยหากคุณรู้สึกว่ารับมือได้ยาก และติดต่อ แพทย์ของคุณหรือบริการสุขภาพเด็กในพื้นที่ เพื่อขอความช่วยเหลือได้

หากมีความคิดที่จะทำร้ายตัวเองหรือลูก ให้วางลูกในเตียงเด็กอย่างปลอดภัย แล้วโทร สายด่วนช่วยเหลือภาวะวิกฤตในพื้นที่ หรือ หมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ ทันที

อะไรบ้างที่ควรจดในบันทึกการนอนของทารกแรกเกิด

จดคร่าว ๆ ก็ใช้ประโยชน์ได้ โดยบันทึกทีละสองสามวันว่าลูกกินนมเมื่อไร มีผ้าอ้อมเปียกปัสสาวะหรือเปื้อนอุจจาระ นอนประมาณช่วงไหน และร้องมากที่สุดในช่วงเวลาใดของวัน เมื่อเทียบทีละสัปดาห์ ให้ดูแนวโน้ม เช่น จำนวนผ้าอ้อมยังสม่ำเสมอไหม ช่วงหลับที่ยาวที่สุดเริ่มขยับไปอยู่ตอนกลางคืนหรือยัง และการร้องตอนเย็นเริ่มเบาลงหรือไม่ นำบันทึกไปวันตรวจสุขภาพของลูกได้ และอย่ารอจดบันทึกจนทำให้ขอความช่วยเหลือช้าลง