ให้ตัวเลขแต่ละตัวมีความหมายชัดเจน
บันทึกนมขวดที่มีประโยชน์ตอบคำถามเล็ก ๆ ข้อเดียว: เกิดอะไรขึ้นระหว่างการกินครั้งนี้? ไม่จำเป็นต้องทำให้นมทุกขวดกลายเป็นโปรเจกต์
ตัวเลขสมมติเหล่านี้แสดงตัวอย่างบันทึก ไม่ใช่ปริมาณที่ควรให้ลูก:
- เริ่ม: 24 ตุลาคม 10:15
- ให้: 150 mL ในขวดก่อนกิน
- เหลือ: 40 mL ยังอยู่ในขวดตอนจบ
- ประมาณว่ากินไป: 110 mL — 150 ลบ 40 โดยถือว่าไม่มีนมหก
หากนมหกหรืออ่านขีดบอกปริมาณได้ยาก ผลการลบนั้นก็แน่นอนน้อยลง ให้ระบุในโน้ตว่าปริมาณนี้เป็นค่าประมาณ อย่าคิดตัวเลขปรับแก้ที่แม่นยำขึ้นมาเองสำหรับนมที่หกหรือแหวะออกมาซึ่งคุณวัดไม่ได้
บรรทัดที่เขียนอาจเป็น: “10:15 — นมแม่ที่ปั๊มไว้ กินไปราว 110 mL ให้ 150 mL เหลือ 40 mL” หากไม่ทราบปริมาณที่กินไป ให้ระบุไว้ตามนั้น แทนการคัดลอกปริมาณที่เตรียมไว้ โน้ตนี้ไม่ได้ใช้ตัดสินว่านมที่เหลือเก็บไว้หรือนำกลับมาใช้ได้อีกหรือไม่ ให้ทำตามคำแนะนำการจัดการนมที่เหมาะสมแยกต่างหาก
เขียนหน่วยไว้คู่กับปริมาณเสมอ
“สี่” เป็นข้อมูลที่ไม่พอสำหรับการส่งต่อ ให้เขียน mL หรือ หน่วยออนซ์ของเหลว ที่ใช้ไว้ข้าง ๆ ออนซ์โดยน้ำหนักไม่ใช่ออนซ์ของเหลว และออนซ์ของเหลวแบบสหรัฐฯ กับแบบอิมพีเรียลก็เป็นหน่วยวัดคนละแบบ
Cocoon เก็บปริมาณนมขวดเป็น mL ส่วนตัวเลือก fl oz ใช้ออนซ์ของเหลวแบบสหรัฐฯ หากคุณอ่านขวดที่มีสเกลออนซ์ต่างออกไป ให้ใช้ขีด mL บนขวดถ้ามี แทนการคิดเอาเองว่าสเกลตรงกัน คุณไม่จำเป็นต้องแปลงประวัติบนกระดาษทั้งหมดเพียงเพื่อบันทึกการกินครั้งถัดไป
ก่อนเปรียบเทียบยอดรวมรายวัน ให้ตรวจว่าแต่ละรายการใช้หน่วยที่ตั้งใจไว้ และไม่มีนมขวดใดปรากฏซ้ำ ยอดรวมของนมขวดที่บันทึกไว้ไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับการกินที่ไม่ได้บันทึก หรือปริมาณนมที่ลูกได้จากการเข้าเต้า คู่มือการให้นมแบบผสมของเราแสดงวิธีเก็บบันทึกเหล่านั้นไว้ด้วยกันโดยไม่ปนนาทีกับปริมาณนม
ตรวจรายละเอียด 3 อย่าง แล้วจึงบันทึก
ใน Cocoon ให้เปิด การกิน เลือก นมขวด แล้วตรวจ:
- เมื่อไร: เวลาการกิน รวมถึงวันที่หากคุณกรอกภายหลัง
- ปริมาณและหน่วย: ปริมาณที่ประมาณว่าลูกกินไป ปริมาณที่แอปจำไว้ช่วยให้ไม่ต้องพิมพ์ แต่ยังต้องตรวจให้ตรงกับการกินครั้งนี้
- สิ่งที่อยู่ในขวด: นมผง นมแม่ที่ปั๊มไว้ นมผสม หรือนมแม่บริจาค ตามที่ตรงกับบันทึก
แบบฟอร์มนมขวดมีช่องปริมาณเพียงช่องเดียว และไม่ได้ลบนมที่เหลือให้คุณ ใช้ช่องนั้นสำหรับปริมาณที่ลูกกินไปอย่างสม่ำเสมอ เก็บข้อมูลประกอบเพิ่มเติมไว้ในโน้ตหากจำเป็น หากคุณไม่ทราบปริมาณ ให้บันทึกความไม่แน่นอนนั้นในโน้ต แทนการบันทึกปริมาณที่คิดขึ้นเอง
เปิดรายการการกินที่บันทึกไว้เพื่อแก้ไขเวลาหรือปริมาณ แก้ไขรายการที่มีอยู่ แทนการเพิ่มรายการใหม่ที่ทำให้นมขวดเดียวกันปรากฏสองครั้ง ดูตัวติดตามการเข้าเต้าและนมขวด หรือใช้แบบบันทึกการกินสำหรับพิมพ์หากกระดาษสะดวกกว่า
ส่งต่อบันทึก ไม่ใช่การคาดเดานมขวดถัดไป
การส่งต่อสั้น ๆ ก็อาจพอ: “นมขวดเวลา 10:15 กินไปราว 110 mL กรอกลงบันทึกแล้ว” ตกลงกันว่าใครเป็นคนกรอกบันทึกบนกระดาษลงในแอปที่ใช้ร่วมกัน เพื่อไม่ให้ผู้ดูแลทั้งสองคนเพิ่มรายการเดียวกัน
ปริมาณครั้งก่อนเป็นตัวช่วยจำ ไม่ใช่เป้าหมายสำหรับการกินครั้งถัดไป CDC แนะนำให้มีช่วงพัก และตอบสนองเมื่อลูกแสดงว่าอิ่มแล้ว แม้จะยังมีนมเหลืออยู่ในขวด แหล่งข้อมูล: คำแนะนำการให้นมขวดของ CDC
สังเกตลูกควบคู่กับการดูบันทึก คำแนะนำเรื่องสัญญาณหิวและอิ่มของ CDC อธิบายว่าลูกสื่อสารผ่านการเคลื่อนไหวและเสียง หากกังวลเรื่องปริมาณที่ลูกกิน ให้ปรึกษาแพทย์หรือพยาบาลของลูก แหล่งข้อมูล: สัญญาณหิวและอิ่มของ CDC
หากบุคลากรทางการแพทย์ขอให้คุณติดตามรายละเอียดเฉพาะ ให้ทำตามแผนเฉพาะบุคคลนั้น แผนภูมิที่เรียบร้อยไม่สามารถบอกได้ว่าลูกได้นมเพียงพอแล้วหรือไม่
