Nadaj każdej liczbie jasne znaczenie
Przydatny zapis butelki odpowiada na proste pytanie: co się działo podczas tego karmienia? Nie trzeba robić z każdej butelki projektu.
Te zmyślone liczby pokazują przykładowy wpis, a nie ilość, którą należy podać dziecku:
- Początek: 24 października, 10:15.
- Podano: 150 ml w butelce przed karmieniem.
- Zostało: 40 ml w butelce na koniec.
- Szacunkowo wypite: 110 ml — 150 minus 40, przy założeniu, że nic się nie wylało.
Jeśli mleko się wylało albo podziałka była słabo czytelna, takie odejmowanie jest mniej pewne. Zaznacz w notatce, że ilość jest szacunkowa. Nie wymyślaj dokładnej poprawki na wylane lub ulane mleko, którego nie dało się zmierzyć.
Zapis może wyglądać tak: „10:15 — odciągnięte mleko, wypite około 110 ml; podano 150 ml, zostało 40 ml”. Jeśli wypita ilość jest nieznana, napisz o tym, zamiast przepisywać przygotowaną ilość. Notatka nie rozstrzyga, czy pozostałe mleko można przechowywać lub podać ponownie; w tej sprawie stosuj się osobno do odpowiednich zaleceń dotyczących postępowania z mlekiem.
Zapisuj jednostkę razem z ilością
„Cztery” to za mało informacji przy przekazaniu opieki. Dopisz obok ml lub odpowiednią jednostkę uncji objętości (fl oz). Uncja wagowa to nie uncja objętości, a amerykańska i brytyjska uncja objętości to różne miary.
Cocoon przechowuje ilości z butelki w ml; opcja fl oz korzysta z amerykańskich uncji objętości. Jeśli odczytujesz butelkę z inną skalą uncji, korzystaj z podziałki w ml, jeśli jest dostępna, zamiast zakładać, że skale są zgodne. Nie musisz przeliczać całej papierowej historii tylko po to, by zapisać kolejne karmienie.
Zanim porównasz sumę dzienną, sprawdź, czy każdy wpis ma zamierzoną jednostkę i czy żadna butelka nie występuje dwa razy. Suma zapisanych butelek nic nie mówi o niezapisanym karmieniu ani o ilości mleka wypitej z piersi. Nasz poradnik o karmieniu mieszanym pokazuje, jak prowadzić te zapisy razem, nie mieszając minut z objętością mleka.
Sprawdź trzy szczegóły, a potem zapisz
W Cocoon otwórz Karmienie, wybierz Butelka i sprawdź:
- Kiedy: godzinę karmienia, a także datę, jeśli wpisujesz je później.
- Ilość i jednostka: szacunkową wypitą ilość. Zapamiętana ilość oszczędza wpisywania, ale nadal trzeba ją sprawdzić dla tego karmienia.
- Zawartość: mleko modyfikowane, odciągnięte mleko, mieszane lub mleko dawczyni — zgodnie z tym, co dotyczy wpisu.
Formularz butelki ma jedno pole objętości; nie odejmuje za Ciebie resztek. Używaj tego pola konsekwentnie na wypitą ilość. Dodatkowy kontekst w razie potrzeby zapisz w notatce. Jeśli nie znasz ilości, zapisz tę niepewność w notatce, zamiast zapisywać wymyśloną objętość.
Otwórz zapisane karmienie, aby poprawić jego godzinę lub ilość. Edytuj istniejący wpis, zamiast dodawać nowy, przez który ta sama butelka pojawi się dwa razy. Zobacz zapis karmienia piersią i butelką albo skorzystaj z arkusza karmienia do druku, jeśli łatwiej Ci na papierze.
Przekaż zapis, a nie przewidywaną kolejną butelkę
Krótkie przekazanie opieki może wystarczyć: „Butelka o 10:15, wypite około 110 ml; wpisane do aplikacji”. Ustalcie, kto przepisuje papierowy zapis do wspólnej aplikacji, żeby nie dodały go obie osoby.
Poprzednia ilość to pomoc dla pamięci, a nie cel na kolejne karmienie. CDC radzi robić przerwy i reagować, gdy dziecko pokazuje, że jest syte, nawet jeśli w butelce zostało mleko. Źródło: zalecenia CDC dotyczące karmienia butelką.
Obserwuj dziecko, a nie tylko zapis. Zalecenia CDC dotyczące sygnałów głodu i sytości wyjaśniają, że dzieci komunikują się ruchami i dźwiękami; jeśli martwisz się, ile dziecko wypija, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką. Źródło: CDC, sygnały głodu i sytości.
Jeśli lekarz lub inny specjalista poprosił Cię o zapisywanie konkretnych szczegółów, trzymaj się tego indywidualnego planu. Schludny wykres nie pozwala ustalić, czy dziecko wypiło wystarczająco dużo mleka.
